دسته
منابع مرتبط با بهداشت عمومی
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 8008
تعداد نوشته ها : 321
تعداد نظرات : 4
Rss
طراح قالب
بهنام حاتمي

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

صبح بسیار زیبای روز دوشنبه، سی ام اسفندماه 1395 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: ( راز پیروزی در اتحاد و اتفاق و همدلی و جمع شدن حول محور توحید و رمز شکست، در تفرقه و شاخه شاخه شدن و شقه کردن دین الهی است)

سوره آل عمران، آیات 103 تا 105

وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا وَلَا تَفَرَّقُوا وَاذْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَکُنتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَکُم مِّنْهَا کَذَٰلِکَ یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمْ آیَاتِهِ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ ﴿١٠٣ وَلْتَکُن مِّنکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَى الْخَیْرِ وَیَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنکَرِ وَأُولَـٰئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿١٠٤ وَلَا تَکُونُوا کَالَّذِینَ تَفَرَّقُوا وَاخْتَلَفُوا مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْبَیِّنَاتُ وَأُولَـٰئِکَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِیمٌ ﴿١٠٥

* بدون شک، مهمترین رُکن فعالیت‌های گروهی و موفقیت در اهداف مشترک را انسجام، همدلی و همزبانی کلّ اعضای گروه، تشکیل می‌دهد و تفرقه و عدم انسجام اعضاء باعث بی‌ثباتی و از هم پاشیدگی گروه، می‌گردد و این واقعیت‌ها نه تنها در گروه‌ های کوچک بلکه در سطح یک کشور و در گستره های وسیع تری نظیر باورها و آئین‌های مشترک نیز صادق است و آنچه که موجب افزایش طول مدت انسجام، اتحاد و پویایی چنین جمعیت‌ها یا جوامع و تمدن‌هایی می‌شود آموزش و تقویت حس ”خودمراقبتی“ و ”گروه ـ مراقبتی“ و التزام عملی نسبت به آن است و بدون شک، تفرقه، مهم‌ترین آفت همه انسجام‌ها می‌باشد که در بسیاری از آیات قرآن و ازجمله در این سه آیه با شفافیت بی‌نظیری به آن پرداخته شده و می‌فرماید:

* دین باوری را همچون رشته و طناب محکمی در نظر بگیرید که در دسترس شما قرار گرفته است تا از قعر انحرافات فکری برهاند و به اوج آگاهی و دانایی بکشاند و لذا توصیه اکید میشود که همگی با انسجام کاملی به این طناب نجاتبخش و آزادیبخش الهی چنگ بزنید و به راههای متفرّق نروید و به یاد آورید زمانی را که شما با هم دشمن بودید، ولی خداوند مهربان در دلهای شما الفت و مهربانی ایجاد کرد، به گونه ای که همچون برادران یکدیگر شدید و هرچند در لبه پرتگاه آتشی فروزان و در دهانه آتشفشان فعالی بودید ولی به برکت اتحاد و اتفاقی که بینتان ایجاد شد خداوند منان، موجبات نجات شما را فراهم کرد. ضمنا ارائه این رهنمودها و یادآوری وقایع تاریخی به منظور ارتقاء آگاهی‌ها و هدایت شماها می‌باشد.

* باید برخی از شماها که از نعمت هدایت،‌ برخوردار شده اید سایر انسان‌ها را نیز به خیر و صلاح دعوت کنید و امر به نیکوکاری و نهی از کج روی‌ها نمایید. زیرا کسانی که دارای چنین صفاتی هستند در واقع، واسطه هدایت انسان‌ها به حساب می‌ آیند و جزو رستگاران می‌باشند.

* شما مسلمانان مانند مللی نباشید که پس از آنکه آیات روشنی برای هدایت آنها آمد راه تفرقه و اختلاف را پیمودند و براساس برداشت‌های ناآگاهانه و متعصبانه ای که از اصول اساسی مذاهب الهی داشتند پس از انسجام اولیه، متفرق شدند و موجبات انحطاط جوامع خود را فراهم کردند و بدینوسیله خود را به عذاب انداختند (مگر حضرات زرتشت، موسی، عیسی و محمد علیهم السلام، در دوران رسالت خود آئین الهی را به چند شعبه تقسیم کردند؟ آنچه که آنان آوردند یک دین و مذهب واحدی بود که نامی جز مزداپرستی، کلیمیت، مسیحیت و اسلام نداشت) پس به تنه اصلی دین باوری، متصل شوید و از تفرقه بپرهیزید.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

* خداوندا! توفیق همدلی، همزبانی و اتحاد و اتفاق و دوری از تفرقه را در سبک زندگی معنویمان به ما مرحمت فرما تا دست در دست یکدیگر داده در راستای سازندگی و پویایی جامعه، کوشا و پویا باشیم.

آفریدگارا! در طول سالی که چند ساعت دیگر به پایان آن باقی نمانده است و در تمامی دوران عمری که پشت سر گذاشته ایم:

به آنچه که دادی تشکر!

به آنچه که ندادی تفکر!

به آنچه که گرفتی تذکر! (الهی قمشه ای)

... تا در سایه لطف و عنایات خودت همچنان از نعمت‌هایت برخوردار باشیم، به حکمت‌هایت بیندیشیم و تذکرهایت را هرگز فراموش نکنیم ... یا محول الحول و الاحوال! حَوِل حالَنا اِلی اَحسَنِ الحال ...

 

�� بسم الله الرحمن الرحیم ��

�� دعای تحویل سال 1396  ��

ای که ”تدبیر“ شب و روزم ز توست

ای که هم آغاز نوروزم ز توست

ای ”امید“ ناامیدان جهان

ای که هستی آگه از سّر نهان

ای دگرگون ساز دلها، یار ما

تو گره بگشا خودت از کار ما

یا مُحوِل، حَوِل ”احوالِ جهان“

مرحمت فرما ز الطاف نهان

فتنه ها در شرق و غرب عالم است

این زمین اکنون که غرق ماتم است

این زمان روح عدالت مرده است

قلب های مومنان افسرده است

این همه مُردند آتش بَس نما

ناکَسان را با مشیّت، کَس نما

یاا مُحَوِّل ، حَوِل ”احوالِ زمان“

تیر رحمت را رها کن از کمان

 قلبهامان را هدف گیر و بزن

ابر رحمت را بباران بر چمن

 بعد از آن توفیق خدمت ساز کن

بار دیگر رحمتت آغاز کن

 ای که خواهی شادی ما بندگان

ای که هستی مهرورز و مهربان

 برطرف کن این همه عُسر و حَرَج

در ظهور غائبت بنما فرج

 راستی را با صداقت زنده کن

راستان و صادقان پاینده کن

یا مُحَوِّل، حَوِّل ”احوال مکان“

ابر رحمت را ببار از آسمان

خشکسالی را ببر از این جهان

بار دیگر ”بارَکَ فیها“ بخوان (1)

مُلک ایران را خودت تیمار باش

خادمان کشوری را یار باش

یا مُحَوِّل، وحدتی افزون بده

شبهه ها از قلبمان بیرون بنه

وحدت ما رمز قیل و قال ماست

خود مُحَوِّل زاندرون حال ماست

 (1) خداوند زمین را آفرید و توشه راهش را همراهش کرد ـ قرآن مجید، سوره فُصلت،  آیه 10 «... بارک فیها و قدر فیها اقواتها ...»)

حسین حاتمی، نوروز 1394 و بازنگری در نوروز 1395  و نوروز 1396 

دسته ها :

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام  و تبریک به مناسبت میلاد حضرت زهرا (س) و روز مادر و همسر

صبح بسیار زیبای روز یکشنبه، بیست و نهم اسفندماه 1395 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیه ای از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (نیکی به پدر و مادر و درخواست توفیق تشکر از خالق منان، به واسطه نعمت هایی که عنایت فرموده است و طلب توفیق عمل صالح و توسعه نیکی‌ها در نسل‌های بعدی ).

سوره احقاف، آیه 15

وَ وَصَّیْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَیْهِ إِحْسَانًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُ کُرْهًا وَ وَضَعَتْهُ کُرْهًا وَ حَمْلُهُ وَ فِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِینَ سَنَةً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِی أَنْ أَشْکُرَ نِعْمَتَکَ الَّتِی أَنْعَمْتَ عَلَیَّ وَ عَلَىٰ وَالِدَیَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَ أَصْلِحْ لِی فِی ذُرِّیَّتِی إِنِّی تُبْتُ إِلَیْکَ وَ إِنِّی مِنَ الْمُسْلِمِینَ ﴿١٥

* توصیه اکید خداوند نیکی گُستر، این است که به پدر و مادر خود نیکی کنید و هرگز فراموش نکنید که مادرانتان رنج دوران بارداری، دردهای جانکاه هنگام زایمان و بی‌خوابی‌ها و زحمات دوران شیردهی را با عشق و علاقه و مباهات وصف ناپذیری متحمّل شده و جنین و نوزاد و طفل شیرخوار خود را به مدت سی ماه از محبت، مراقبت و شیره جان خود برخوردار نموده اند و این مراقبت ها، آموزش‌ها، پرورش‌ها و دلواپسی ها همچنان ادامه می یابد تا به سنین بلوغ و جوانی برسید و توانمندی‌های لازم را کسب کنید و تحت تاثیر آموزش های موثر به چنان مرحله ای از شناخت، دست یابید که به پیشگاه الهی عرضه کنید: خداوندا چگونه می‌توانم قدردان این همه ایثار و عشق و محبت باشم؟ بنابراین از پیشگاه کبریائیت می‌خواهم خودت به من الهام کنی و تعلیم دهی و توفیقی عنایت فرمایی تا به خاطر همه نعمت هایی که تا این سن به من مرحمت فرموده ای و ازجمله نعمت برخورداری از عشق و ایثار پدر و مادرم و نیز توفیق فرزندداری و تربیت صحیح فرزند که به والدینم عنایت فرموده ای به بهترین شکل ممکن، تشکر نمایم. همچنین توفیق پندار، گفتار و کردار نیکی که رضای تو در آن نهفته است را مرحمت کن و به منظور ثبات و تداوم و گسترش هرچه بیشتر نیکی ها، فزرندان مرا نیز در مسیر صحیح انسان های موحد، قرار بده و راستی، درستی و صداقت را در دودمانم نیز گسترش ده و با عنایت به این که جذب عدالت و بزرگواری‌هایت گردیده و به سوی تو گراییده ام از پیشگاهت اجازه می‌خواهم خود را در زمره مسلمانان بدانم.

با عنایت به درس های آموزنده این آیه شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

* آفریدگارا! چه دعایی بهتر از آنچه که در این آیه تعلیم داده ای!؟ رَبِّ أَوْزِعْنِی أَنْ أَشْکُرَ نِعْمَتَکَ الَّتِی أَنْعَمْتَ عَلَیَّ وَعَلَىٰ وَالِدَیَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَصْلِحْ لِی فِی ذُرِّیَّتِی – خداوندا! توفیق تشکر از تمامی نعمت هایی که به من و پدر و مادرم مرحمت فرموده ای را عنایت کن و توفیق عمل صالح و توسعه نیکی‌ها در نسل های بعدی را نیز مرحمت فرما.

* خداوندا! در این آخرین ساعات سال جاری که مصادف با روز مادر و همسر است، از این که ما را در دامان مادران مهربانی پرورانده و در کنار همسران درستکاری به آرامش رسانده ای از الطاف بیکرانت سپاسگزاریم.

* بارالها! در این روز مقدّس، به ما توفیق قدردانی نعمت وجود مادران و همسرانمان را مرحمت فرما.
دسته ها :

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز شنبه، بیست و هشتم اسفندماه 1395 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: ( دین‌باوری، امری فطری است که ریشه در فطرت الهی دارد و برای دستیابی به مفهوم ”دین قیّم“ یا آئین استوار، نیاز به مطالعه و تحقیق و کسب اطلاعات دقیق و پرورش فطرت با بهره گیری از آموزه های مندرج در وحی الهی می‌باشد)

سوره روم، آیات 30 تا 32

فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَٰلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَلَـٰکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ ﴿٣٠ مُنِیبِینَ إِلَیْهِ وَاتَّقُوهُ وَأَقِیمُوا الصَّلَاةَ وَلَا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکِینَ ﴿٣١ مِنَ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ وَکَانُوا شِیَعًا کُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَیْهِمْ فَرِحُونَ ﴿٣٢  

* به آیین پاک و خالص الهی، روی آور و پیوسته از طریقتِ دین خدا که فطرت خلق را با آن سرشته و بر آن آفریده است پیروی کن و این را بدان که فطرت، جزئی از خلقت انسان، محسوب می‌گردد و هیچ دگرگونی ای در ترکیب خلقت و فطرت، وجود ندارد و مفهوم آیین استوار حق (دین قیّم) نیز همین است، ولی از آن‌جا که درک آن مستلزم مطالعه و تحقیق و کسب علم و دانش و پُر کردن ظرف فطرت با آموزه های مندرج در وحی الهی می‌باشد، اکثر انسان‌هایی که به این مرحله از آگاهی و فطرت پروری، نرسیده اند قادر به درک آن نیز نمی‌باشند.

* یکی از راه های رمزگشایی و درک ”فطری“ بودن و حرکت به سمت ”استواری دین“ و دستیابی به ”دین قیّم “؛ جمع شدن حول محور توحید با اجتناب از هرگونه شک و شبهه و شرک و برنامه ریزی دایمی برای اقامه نماز (که به منزله پیوستن قطره ناچیزی به اقیانوس بی‌کران قدرت الهی است و پرهیزگاری ای که به معنی ” توانستن و مرتکب نشدن“ است)، می‌باشد. و لازم است این ویژگی‌ها در سبک زندگی معنوی، گنجانده شود تا نهادینه گردد.

* ... و زمانی که به این مرحله از شناخت و آگاهی، دست یافتید به منظور تداوم این جهان بینی باعظمت، در توحیدتان و در سایر ویژگی‌هایی که اشاره شد متّحد و متّفق باشید و راه پیروان سایر ادیان الهی را در پیش نگیرید که در آغاز راه و در زمان حیات پیامبر خود، همه بر یک صراط بوده و سپس فرقه فرقه و شعبه شعبه گردیده و هر فرقه و شعبه ای حق را به جانب خود دانسته و به بافته های نادرست و متعصبانه اذهان خود دلشاد گشته اند!. مگر حضرات نوح، ابراهیم، زرتشت، موسی، عیسی و محمد علیهم السلام، در دوران رسالت خود آئین الهی را به چند شعبه تقسیم کردند؟ آنچه که آنان آوردند یک دین و مذهب واحدی بود که نامی جز مزداپرستی، کلیمیت، مسیحیت و اسلام نداشت که همگی به مفهوم ”یکتاپرستی“ بوده و هست.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

* پروردگارا! ای آفریدگار یکتا و بی‌همتا! به ما توفیق درک کامل دین قیّمی که در این آیات معرفی فرموده ای را مرحمت فرما تا همگی بدون هیچ شک و شبهه ای با جمع شدن حول محور توحید و تقوی پیشگی و اقامه صلات در مسیر اتحاد و اتفاق توحیدی، حرکت کنیم و موجبات شاخه شاخه شدن این دین مبین که نتیجه ای جز دور شدن از محور اصلی توحید و بروز اختلاف و جنگ مذهب علیه مذهب را به بار نخواهد آورد، فراهم ننماییم و همواره حول آن محور، حرکت کنیم و به صیرورت الی الله بپردازیم.

* خداوندا! در این دو روز پایانی سال جاری به ما توفیق و همت و شهامت عذرخواهی از کسانی که خواسته یا ناخواسته، موجب دل آزاری آنان شده ایم و به دست آوردن دِل کسانی که دل شکسته شان کرده ایم و ادای حق الناس‌های احتمالی را مرحمت فرما تا سال جدید را با فکری پویا و قلبی آرام و بی کینه و توکّل به ذات اقدس خودت بیاغازیم ... 
(صفحه اصلی کتب الکترونیک ). 
دسته ها :
X