دسته
منابع مرتبط با بهداشت عمومی
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 18115
تعداد نوشته ها : 601
تعداد نظرات : 7
Rss
طراح قالب
بهنام حاتمي
سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز یک شنبه، سیزدهم اسفندماه 1396 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: ( دین‌باوری، امری فطری است که ریشه در فطرت الهی دارد و برای دستیابی به مفهوم ”دین قیّم“ یا آئین استوار، نیاز به مطالعه و تحقیق و کسب اطلاعات دقیق و پرورش فطرت با بهره گیری از آموزه های مندرج در وحی الهی می‌باشد)

سوره روم، آیات 30 تا 32

فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَٰلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَلَـٰکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ ﴿٣٠ مُنِیبِینَ إِلَیْهِ وَاتَّقُوهُ وَأَقِیمُوا الصَّلَاةَ وَلَا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکِینَ ﴿٣١﴾ مِنَ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ وَکَانُوا شِیَعًا کُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَیْهِمْ فَرِحُونَ ﴿٣٢  

* به آیین پاک و خالص الهی، روی آور و پیوسته از طریقتِ دین خدا که فطرت خلق را با آن سرشته و بر آن آفریده است پیروی کن و این را بدان که فطرت، جزئی از خلقت انسان، محسوب می‌گردد و هیچ دگرگونی ای در ترکیب خلقت و فطرت، وجود ندارد و مفهوم آیین استوار حق(دین قیّم) نیز همین است، ولی از آن‌جا که درک آن مستلزم مطالعه و تحقیق و کسب علم و دانش و پُر کردن ظرف فطرت با آموزه های مندرج در وحی الهی می‌باشد، اکثر انسان‌هایی که به این مرحله از آگاهی و فطرت پروری، نرسیده اند قادر به درک آن نیز نمی‌باشند.

* یکی از راه های رمزگشایی و درک ”فطری“ بودن و حرکت به سمت ”استواری دین“ و دستیابی به ”دین قیّم “؛ جمع شدن حول محور توحید با اجتناب از هرگونه شک و شبهه و شرک و برنامه ریزی دایمی برای اقامه نماز (که به منزله پیوستن قطره ناچیزی به اقیانوس بی‌کران قدرت الهی است و پرهیزگاری ای که به معنی ” توانستن و مرتکب نشدن“ است)، می‌باشد. و لازم است این ویژگی‌ها در سبک زندگی معنوی، گنجانده شود تا نهادینه گردد.

* ... و زمانی که به این مرحله از شناخت و آگاهی، دست یافتید به منظور تداوم این جهان بینی باعظمت، در توحیدتان و در سایر ویژگی‌هایی که اشاره شد متّحد و متّفق باشید و راه پیروان سایر ادیان الهی را در پیش نگیرید که در آغاز راه و در زمان حیات پیامبر خود، همه بر یک صراط بوده و سپس فرقه فرقه و شعبه شعبه گردیده و هر فرقه و شعبه ای حق را به جانب خود دانسته و به بافته های نادرست و متعصبانه اذهان خود دلشاد گشته اند!. مگر حضرات نوح، ابراهیم، زرتشت، موسی، عیسی و محمد علیهم السلام، در دوران رسالت خود آئین الهی را به چند شعبه تقسیم کردند؟ آنچه که آنان آوردند یک دین و مذهب واحدی بود که نامی جز مزداپرستی، کلیمیت، مسیحیت و اسلام نداشت که همگی به مفهوم”یکتاپرستی“ بوده و هست.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

* پروردگارا! ای آفریدگار یکتا و بی‌همتا! به ما توفیق درک کامل دین قیّمی که در این آیات معرفی فرموده ای را مرحمت فرما تا همگی بدون هیچ شک و شبهه ای با جمع شدن حول محور توحید و تقوی پیشگی و اقامه صلات در مسیر اتحاد و اتفاق توحیدی، حرکت کنیم و موجبات شاخه شاخه شدن این دین مبین که نتیجه ای جز دور شدن از محور اصلی توحید و بروز اختلاف و جنگ مذهب علیه مذهب را به بار نخواهد آورد، فراهم ننماییم و همواره حول آن محور، حرکت کنیم و به صیرورت الی الله بپردازیم.

* خداوندا! در این روزهای پایانی سال جاری به ما توفیق و همت و شهامت عذرخواهی از کسانی که خواسته یا ناخواسته، موجب دل آزاری آنان شده ایم و به دست آوردن دِل کسانی که دل شکسته شان کرده ایم و ادای حق الناس‌های احتمالی را مرحمت فرما تا سال جدید را با فکری پویا و قلبی آرام و بی کینه و توکّل به ذات اقدس خودت بیاغازیم ... (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :
سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز شنبه، دوازدهم اسفندماه 1396 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (توحید و شرک در دو جهت مخالف، حرکت می‌کنند و دوری از هرکدام باعث نزدیکی به دیگری خواهد شد. ضمنا شرک، انسان را به سوی ظلم، سوق می‌دهد ولی درکِ توحید و التزام عملی به آن، به سوی عدالت، رهنمون خواهد شد)

سوره یونس، آیات 105 تا 107

وَأَنْ أَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفًا وَلَا تَکُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِکِینَ ﴿١٠٥ وَلَا تَدْعُ مِن دُونِ اللَّهِ مَا لَا یَنفَعُکَ وَلَا یَضُرُّکَ فَإِن فَعَلْتَ فَإِنَّکَ إِذًا مِّنَ الظَّالِمِینَ﴿١٠٦﴾ وَإِن یَمْسَسْکَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلَا کَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ وَإِن یُرِدْکَ بِخَیْرٍ فَلَا رَادَّ لِفَضْلِهِ یُصِیبُ بِهِ مَن یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ ﴿١٠٧

* از هرگونه شِرک و شک و شبهه ای بپرهیز و گرایش و باورت و جهت حرکت فکریت را به سمت این آئین توحیدی پاک و خالص و بی آلایش، سوق بده و غیر از خدای یکتا هیچ شخصیتی و هیچ پدیده ای که قادر به ایجاد سود و زیان معنوی ای نمی باشد را تا سرحدّ خدایی بالا نبر و الفاظ و کلمات و حرکاتی که در پیشگاه الهی به کار می‌بری در مقابل آن‌ها از خود بروز نده! زیرا در این صورت از درجات خلوص معنوی خودت کاسته و به ورطه شرک خواهی افتاد و با دور شدن از نورانیت و شفافیت توحید و از دست دادن تکیه گاه مهرورزی و جلال و جبروت الهی و سقوط در ورطه جهل و گمراهی، در حق خودت ظلم خواهی کرد و در زمره ستمکاران، قرار خواهی گرفت.

* آیا اگر به دلیل عدم شایستگی لازم، ضرر و زیانی را متحمل شوی جز خالق مهربان که با هدایت و توبه پذیری خود باز هم تو را در آغوش مهر و رحمت خویش جا خواهد داد کس دیگری در این شرایط، که تمامی امید خود را از دست داده ای قادر به نجات تو خواهد بود؟ و اگر به دلیل شایستگی و لیاقتی که داشته ای به مدارج بالایی از کمال و معنویت، دست یافته ای و در سایه مطالعه و پژوهش لازم به ثبات عقیدتی، نائل شده ای کسی قادر به بازپس گیری چنین مقامی از تو خواهد بود؟ چرا که خداوند بر اساس عدالت محوری و مهرورزی خود از یک طرف و شایستگی و ظرفیت انسان‌ها از سوی دیگر، فضل و رحمت خویش را شامل انسان ها کرده و می‌کند و همواره بخشنده و مهربان بوده و خواهد بود.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

* آفریدگارا! ای یگانه به همتایی که ما را به سوی آئین پاک و بی آلایشی فرا خوانده ای و کرامت انسانی ما را به قدری بالا برده ای که اجازه خودشِکنی،‌ خودکوچک بینی و کُرنش در پیشگاه هیچ موجود یا پدیده ای را به ما نداده ای! اولا به خاطر این همه مراقبت عادلانه و مهرورزانه، ذات اقدست را سپاس می‌گوییم و ثانیا از پیشگاه کبریائیت درخواست می‌کنیم توفیق مطالعه و پژوهش هرچه عمیق تری در زوایای مختلف این”دین حنیف“ را بیش از پیش به ما مرحمت فرمایی.

* خداوندا! در روزهای باقیمانده سال جاری، به ما توفیق اَدای حق الناس و جبران مافات را مرحمت کن. زیرا در این مکتب انسان‌ساز، آموخته ایم که اگر حق الناسی را مرتکب شده باشیم تا آن را جبران نکنیم و حق را به حقدار، نرسانیم مستحق بخشش ذات اقدست نخواهیم بود (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :
سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز جمعه، یازدهم اسفندماه 1396 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (پیامبر اعظم نیز به امر خداوند و استناد به توحید ابراهیمی، اسلامی را معرفی می‌نماید که تکامل یافته همان اسلام ابراهیمی است و خود را به گونه ای فناءلِلله می‌داند که تمامی حرکات و سکنات و حیات و مرگ و عبادات خویش را به سوی خدا و برای خدا می‌داند)

سوره  انعام، آیات 161 تا 163

 قُلْ إِنَّنِی هَدَانِی رَبِّی إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ دِینًا قِیَمًا مِّلَّةَ إِبْرَاهِیمَ حَنِیفًا وَ مَا کَانَ مِنَ الْمُشْرِکِینَ ﴿١٦١ قُلْ إِنَّ صَلَاتِی وَ نُسُکِی وَ مَحْیَایَ وَ مَمَاتِی لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿١٦٢ لَا شَرِیکَ لَهُ وَ بِذَٰلِکَ أُمِرْتُ وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِینَ ﴿١٦٣

رسالت ابراهیم علیه السلام نیز همچون سایر پیامبران الهی؛ شامل دین باوری، دعوت به تقوی و جمع شدن حول محور مشترک خداباوری بوده است. ابراهیم، پدر تمامی متدینین به ادیان توحیدی است و ” اسلام “ نامی است که او برگزیده و ما را ”مسلمان“ نامیده است. ضمنا به پیامبران عالیقدری همچون حضرات موسی و عیسی (ع) و حضرت محمد (ص) که بعد از حضرت ابراهیم (ع) به پیامبری مبعوث گردیده اند، پیامبران سلسله ابراهیمی و به ادیان آنها نیز ادیان ابراهیمی (Abrahamian Religions) گفته می‌شود.

* خداوند قادر متعال، در این آیات، به معرفی پیامبر اعظم و بینش توحیدی و جهان‌بینی وسیع او اشاره کرده و خطاب به آن بزرگوار، می‌فرماید:

* بگو: من در سایه وحی الهی، فرد هدایت یافته ای هستم و بدون شک، خدایم مرا به راه راست  و دینی استوار، هدایت کرده است؛ همان آیین پاک ابراهیم که وجودش از لوث شرک و عقاید باطل مشرکین، منزه بوده و براساس همان جهان بینی توحیدی است که به ذات اقدس الهی تکیه کرده ام و همچون قطره زلالی به اقیانوس بی انتهای مهر و رحمت و عظمت او پیوسته ام! تا آن‌جا که تمامی حرکات و سکناتم و نماز و سایر عباداتم و مرگ و زندگیم از او و برای او است! همان کسی که پروردگار جهانیان است و از هرگونه شرک و شریکی مبرّا است و بدینوسیله، تحت فرمان اویم و اوّلین کسی هستم که به این دین توحیدی که تکامل یافته توحید ابراهیمی است ایمان آورده و به عبارت دیگر، من اوّلین گرونده به این آئین مقدس، می‌باشم.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

خداوندا! ای یگانه بی همتا! ما را به درجه ای از کمال و آگاهی، نائل فرما تا همچون پدرمان ابراهیم خلیل، و پیامبر عالیقدرمان محمد (ص) تمامی حرکات و سکنات و حیات و مرگمان را متعلق به معبودمان بدانیم و همچون او با تمامی اعتقاد و باورمان، اینگونه بگوییم: عبادتم و تمامی حرکات و سکنات و مرگ و زندگیم متعلق به معبودی است که در سبک زندگی معنوی، به دین باوری و پیشگیری از وقوع تفرقه بین انسان ها راهنمایی کرده است“.

پروردگارا! توفیق خودسازی، مطالعه، تحقیق و درک پیام‌ها و رهنمودهای پیامبران توحیدی (ع) را به گونه ای مرحمت فرما تا همگی در سراسر جهان، حول محور مقدس توحید جمع شویم و وعده ”جهانی شدن توحید“ را تحقق بخشیم (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :
سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز پنج شنبه، دهم اسفندماه 1396 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

* بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (تشبیه صفات نیک به درخت پُربار و ریشه دار و صفات پلید، به درخت بی ریشه و اساس)

سوره ابراهیم، آیات 24 تا 26

أَلَمْ تَرَ کَیْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا کَلِمَةً طَیِّبَةً کَشَجَرَةٍ طَیِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِی السَّمَاءِ ﴿٢٤﴾ تُؤْتِی أُکُلَهَا کُلَّ حِینٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا وَیَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ یَتَذَکَّرُونَ ﴿٢٥ وَمَثَلُ کَلِمَةٍ خَبِیثَةٍ کَشَجَرَةٍ خَبِیثَةٍ اجْتُثَّتْ مِن فَوْقِ الْأَرْضِ مَا لَهَا مِن قَرَارٍ ﴿٢٦

* واژه ”کلمه“ در فرهنگ قرآنی، از مفاهیم وسیعی برخوردار است! به گونه ای که به معنی گفتار، عمل، پدیده و حتی مجموعه خصایص پیامبر عالیقدرمان حضرت عیسی (ع) به کار برده شده و در این آیات نیز به مفهوم گفتار و کردار و صفات، مورد استفاده قرار گرفته است و دو صفت پاکی و ناپاکی را با تشبیه همه کس فهمی، مقایسه نموده و می‌فرماید:

* ای پیامبر! ببین؛ خداوند، چگونه کلمه پاکیزه، گفتار و کردار نیک، صفات پسندیده و پدیده های مفید را به درخت پاک و زیبایی تشبیه کرده که ریشه در اعماق زمین دوانده و شاخه‌های آن در بلندای آسمان‌ها به اهتزاز درآمده است؟ درختی که برگ‌های سبز و میوه‌های گوناگون آن در تمامی فصول سال و اوقات شبانه روز، بر شاخه‌های آن می‌روید و تحت تاثیر سرما و گرما و باد و طوفان و آفات مختلف، قرار نمی‌گیرد و ضمن تلطیف هوای اطراف و زیباسازی محیط زندگی، باعث تامین مایحتاج انسان‌ها نیز میشود.

* از طرفی پدیده های ناپاک و گفتار و کردار پلید، مانند درخت پلید و بی ریشه و اساسی است که بر روی زمین نه ثباتی دارد و نه ثمره ای به بار می‌آورد و لذا محکوم به فنا می‌باشد.

* خداوند منان این مثال‌ها و تشبیهات را به منظور درک و به کارگیری خوبی‌ها و احتراز از بدیی‌ها ارائه می‌دهد.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

* آفریدگارا! در سبک زندگی معنویمان، توفیق درک مکاتب الهی و احکام و رهنمودهای قرآنی را به گونه ای به ما مرحمت فرما تا عمیقا اثرگذار باشد و چنان تغییر و تحولی در ما ایجاد کند که تمامی گفتار و کردار و صفاتمان مصداق ” شجره طیبه“ باشد و به صیرورت الی الله بیانجامد و به صفات نیک خودت متصل گردد.

* الهی! گل بهشت در چشم عارفان، خار است و جوینده تو را با بهشت چه کار است؟ (خواجه عبدالله) (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :
سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز چهارشنبه، نهم اسفندماه 1396 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (استفاده از زیور و زینت‌های حلال و شادی آفرین و نیز در رفاه زیستن همراه با رفع نیازهای اولیه نیازمندان و کارآفرینی برای آنان نه تنها منعی ندارد، بلکه مورد تایید و تاکید خداوند نیز می‌باشد )

سوره اعراف، آیات 32 و 33

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِیَ لِلَّذِینَ آمَنُوا فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا خَالِصَةً یَوْمَ الْقِیَامَةِ کَذَٰلِکَ نُفَصِّلُ الْآیَاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ ﴿٣٢ قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّیَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْإِثْمَ وَالْبَغْیَ بِغَیْرِ الْحَقِّ وَأَن تُشْرِکُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ یُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٣٣

* از آن جا که هدف ادیان الهی، ارائه، بهبود و ارتقاء شیوه های درست زیستن و شادابی و پویایی انسان‌ها است، به طور قطع با رُهبانیت و خودمحرومیتی و خودآزاری انسان‌ها نیز موافق نمی‌باشند! زیرا اگر هدف خالقِ عادلِ توانا و مهرپیشه، زجر کشیدن انسان‌ها باشد از عدالت او و از عقل و خردی که به انسان‌ها مرحمت فرموده است به دور بوده و اصل توحید و خداباوری را زیر سوال خواهد برد و به همین دلیل است که در سوره بقره، ضمن انتقاد از دنیا پرستی صِرف به ما دین باوران، آمال و آرزوهایی را می آموزد که متضمن خوشبختی هر دو جهانمان باشد! همان دعای قرآنی ای که در حق خود و سایر انسان‌ها در اتصال و ارتباط با او و در قنوت نماز، می‌خوانیم « رَبَّنَا آتِنَا فِی الدُّنْیَا حَسَنَةً وَفِی الآخِرَةِ حَسَنَةً ... ـ پروردگارا! خیر دنیا و آخرت را نصیب ما  انسان‌ها بفرما » و بر همین اساس در صورت تموّل و توان اقتصادی انسان‌هایی که تمایل به درست زیستن همراه با شادزیستن، دارند بر عدم ممنوعیت استفاده از زیورهایی که بر زیبایی جلوه انسان‌ها می‌ افزاید و موجب شادمانی و کسب انرژی مثبت در آنها می‌گردد و نیز در خصوص مُرفّه زیستن همراه با دستگیری از نیازمندان خانواده و جامعه، تاکید کرده و فرموده است که همه نعمت‌ها و پدیده های خوب و دلپذیر، متعلق به انسان‌های شایسته است، همان کسانی که نه تنها در این جهان، حق مرفه زیستن را دارند بلکه در جهان باقی نیز رفاه بیشتری در انتظار آنان خواهد بود و این واقعیت‌ها با همان سبک آموزنده قرآنی در قالب مکالمه خدا و پیامبر، اینگونه بیان شده است:

* ای پیامبر! بگو: چه کسی زینت‌های خدادادی را که برای بندگان خود آفریده است حرام کرده و از بهره مند شدن از رزق و روزی حلال و پاکیزه ای که حاصل دسترنج خود آن‌ها است، منع نموده است!؟ مگر این نعمت‌ها در دنیا برای اهل ایمان تمهید نگردیده است؟ و مگر نمی‌دانند که اصیل تر و جذاب‌تر از این‌ها در زندگی جاوید انسان‌های درستکار، برای آنان فراهم خواهد بود. ضمنا بر این پیام آموزنده و سازنده نیز تاکید کن که در اینگونه آیات، مخاطبین کلام الهی را اهل علم، تشکیل می‌دهند تا در سایه تفکر و تعقل و تدبر، به رمزگشایی آنها بپردازند و در تفهیم آن به بندگانی که در مراتب علمی، هنوز به حدّ مطلوب نرسیده اند، کوشش نمایند!.

* ای پیامبر! همچنین به آنان بگو چه دلیلی دارد که خداوند مهربان، خواهان شادمانی و رفاه شما نباشد!؟ ولی آنچه که او را ناخوشنود می‌کند چیزی جز؛ کنش‌ها و واکنش‌های ناپسندِ آشکار و پنهان انسان‌ها و دور شدن از مسیر توحید و نسبت دادن هر خرافه ای به خداباوری و منسوب کردن هرذهنیت نادرستی به خدا و پیامبر و کتب آسمانی نیست! که آنهم ناشی از عدم تحقیق و فقدان اطلاعات کافی از آموزه های الهی است.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

* آفریدگارا! آنچه را که خود تعلیم داده ای از پیشگاهت مسئلت می‌نماییم و با تمام وجود، عرضه می‌داریم که «خیر دنیا و آخرت را نصیب ما انسان‌ها بگردانی» و درجاتی از دانش و خردورزی را مرحمت فرمایی تا بتوانیم از داشته های حلال حاصل دسترنج خود، در رفاه مطلوبی زندگی کنیم و به فکر کارآفرینی و رفع نیازهای فوری نیازمندان و رفاه آنان نیز باشیم.

* خدایا! چنان کن سرانجام کار     تو خوشنود باشی و ما رستگار (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :
سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز سه شنبه، هشتم اسفندماه 1396 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیه ای از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (یکی از التزامات دین‌باوری را انفاق در راه معبود و دستگیری از نیازمندان جامعه تشکیل میدهد و مومنین واقعی باید بهترین و پاکترین‌ها را انفاق نمایند)

سوره بقره، آیه 267

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَنفِقُوا مِن طَیِّبَاتِ مَا کَسَبْتُمْ وَمِمَّا أَخْرَجْنَا لَکُم مِّنَ الْأَرْضِ وَلَا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنفِقُونَ وَلَسْتُم بِآخِذِیهِ إِلَّا أَن تُغْمِضُوا فِیهِ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِیٌّ حَمِیدٌ ﴿٢٦٧

* افراد دین باور، همانگونه که در سایه تلاش، پشتکار، پایداری، شکیبایی و توکل، یعنی تکیه بر نیرو و قدرت لایزال الهی، روح معنویت را در کالبد فعالیت‌های خود دمیده و بدینوسیله با استحکام و پایداری هرچه تمام‌تر، گویی دست در دست قدرت و رحمت الهی دارند لازم است با واسطه انفاق،‌ دست نیازمندان واقعی جامعه را نیز بگیرند و ضمن برقراری ارتباط با آنان، موجبات بی‌نیازی مادی و ارتباط آنها با پروردگار قادر متعال را نیز فراهم نمایند و اگر استحکام ارتباط خود و خدا را در خلوص کُنش ها و واکُنش های پسندیده می‌دانند ارتباط با نیازمندان از طریق انفاق را نیز همچون رشته محکمی بپندارند که استحکام آن صرفا در سایه حلال بودن، پاک بودن و قابل بودن آن حاصل می‌شود!،‌ و مثلا از منبع پاکی که حاصل دستمزد تلاش فکری یا جسمی و یا محصولی باشد که از دل زمین می‌جوشد، تامین گردیده باشد تا از صلابت و استحکام قابلی برخوردار بوده و به آسانی گسسته نشود. به عبارت دیگر؛ مالی که در راه خدا انفاق می‌شود باید همچون ایمان و نیت فرد مومن، خالص و گُزیده باشد تا اگر به منزله بذری در نظر گرفته شود، محصول مرغوب و قابلی را به بار آورد و اگر بذر نامرغوبی باشد از کاشتن و تکثیر آن خودداری نماید.

* خداوند منان، این واقعیت‌ها را در آیه شریفه، اینگونه مطرح نموده و بر اجرای آن تاکید می نماید؛ ای اهل ایمان، از بهترین حاصل دسترنج‌های خود و آنچه اندوخته‌اید و از آنچه برای شما از زمین می‌رویانیم، در راه خداوند قادر متعال، انفاق کنید و اموال و درآمدهای ناپاک و شبهه ناک را هرگز برای انفاق در نظر نگیرید و همانگونه که خودتان نیز در چنین مواردی به حسب تقوی، هدیه یا انفاق ناپاک را نمی‌پذیرید، مگر زمانی که به دلیل نیاز بسیار شدید، از شبهه ناک بودن آن چشم پوشی کنید؛ در مقام انفاق نیز جز مال پاک، انفاق ننمایید و این را نیز بدانید که خداوند منان، بی‌نیاز و ستوده است.

با عنایت به درس های آموزنده این آیه شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

* پروردگارا! توفیق عدالت محوری و عدالت‌خواهی را در ما به گونه ای تقویت فرما تا زمینه را برای رونق و پویایی اقتصادی و کارآفرینی واقعی در سطح جامعه، فراهم نماییم و بدینوسیله مددخواهی و مددجویی و نیازمندی اقتصادی را به تاریخ، بسپاریم ولی تا رسیدن به چنین موقعیت مطلوبی به ما چنان مُکنتی مرحمت فرما که توان دستگیری از نیاز مندان را داشته باشیم و چنان همتی عنایت فرما تا کرامت نیازمندان را خدشه دار نکرده و از بهترین ها و پاکترین‌هایی که خود عنایت فرموده ای انفاق کنیم.

* الهی! نام تو، ما را جواز، مهر تو ما را جهاز، شناخت تو ما را امان و لطف تو مارا عیان (مناجات خواجه عبدالله) (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :

صبح بسیار زیبای روز دوشنبه، هفتم اسفندماه 1396 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (مسلمانی، با تسلیم اجباری و الزامی که صرفا نشان دهنده غلبه گروهی بر گروه دیگر و تسلیم گروه مغلوب است،‌ متفاوت می‌باشد و زمانی قابل اثبات است که نه تنها پندار و گفتار، بلکه رفتار انسان نیز قابل انطباق با اصول و مبانی سبک زندگی معنوی مندرج در قرآن و سایر کتب آسمانی و ازجمله، درک توحید و فلسفه رسالت پیامبران و التزام عملی به احکام و رهنمودهای الهی باشد)

سوره حجرات، آیات 14و 15

قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَـٰکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿١٤ إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُولَـٰئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿١٥

به تعبیر قرآن، واژه ”اسلام“، لفظ عامی است که برای اولین بار بر زبان پرچمدار بزرگ توحید، حضرت ابراهیم (ع) که قبل از حضرات موسی و عیسی و محمد (ص) به پیامبری مبعوث شده است، جاری گردیده (مِلَّةَ اَبیکُم اِبرهیم، هُوَ سَمّیکُمُ المُسلِمینَ مِـن قَبل ـ سوره حج، آیه 78) ولی اختصاصا برای پیروان آئینی که با نبوت حضرت محمد (ص) رسما اعلام گردیده است به کار می‌رود و تعبیر نهایی قرآن از این واژه، چیزی جز”عمل صالح“ یا همان مطالعه و درک نقشه راه و التزام عملی نسبت به اصول و مبانی سبک زندگی معنوی ای که در قرآن و سایر کتب آسمانی، ترسیم شده است، نمی‌باشد! واقعیتی که به خوبی در قالب این آیات شریفه، بیان گردیده است: 

* ای پیامبر!؛ اعراب بر تو منّت گذارده و می‌گویند: ما از روی میل و رغبت و آگاهی، ایمان آورده ایم، به آنها بگو: شما صرفا با زبانتان اقرار به مسلمانی کرده اید و در این صورت بهتر است بگویید تسلیم مسلمانان شده ایم! زیرا گرچه روشنایی ایمان، به برکت نورانیت پیام‌ها و رهنمودهای الهی بر دل‌های شما تابیده ولی آن را با موانعی مواجه کرده اید که تا با اختیار و به خواست خودتان از آنها عبور نکند موثر واقع نخواهد شد و وضعیت فعلی شما مصداق این واقعیت است که هنوز ایمان نیاورده‌اید. ولی اگر رهنمودهای الهی ای که توسط پیامبر (ص) به شما ابلاغ شده است را به کار بندید و نسبت به آن التزام عملی داشته باشید، در سایه روشنگری آن نور، جلوه های مهرورزی و بخشش بیکران الهی را با تمام وجودتان احساس خواهید کرد!.

* پس مسلمانی با اقرار به زبان نیست! بلکه دریافت درست رهنمودهای الهی و تحقیق در مورد آنها از طریق تفکر، تعقل و تدبر است!. به گونه ای که به مرحله یقین و باور برسید و آن آموزه ها منجر به تغییر رفتارهای انحرافی شما گردد. چرا که مومنین واقعی، کسانی هستند که بدون هیچگونه شک و شبهه ای اصل توحید و نبوت را درک کرده و به خدا و رسول او ایمان آورده اند و در راه خدا با مال و جانشان مجاهده می‌کنند و لذا چنین افرادی اگر ادعای مسلمانی کنند ادعای درستی خواهد بود.

دسته ها :
سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز یک شنبه، ششم اسفندماه 1396 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (مهرورزی خداوند، راه ترکِ انحرافات و بازگشت به مسیر معنویّت را باز گذاشته و حتی پس از بازگشت واقعی، گذشته گمراهان را به طور کامل، نادیده می‌گیرد و مورد عفو و رحمت خود، قرار می‌دهد)

سوره شوری، آیات 25 تا 26

وَهُوَ الَّذِی یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَ یَعْفُو عَنِ السَّیِّئَاتِ وَ یَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ ﴿٢٥ وَ یَسْتَجِیبُ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَ یَزِیدُهُم مِن فَضْلِهِ وَالْکَافِرُونَ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ ﴿٢٦

یکی از مسائل بسیار مهمّی که در سیر تکاملی ادیان الهی جلب توجه می‌کند ارتقاء کرامت انسان‌ها در طول زمان و افزایش میزان مَحرَمیت و مهرورزی ذات اقدس الهی به انسان است،‌ به گونه ای که ترک دایمی افکار و رفتار ناپسند و پیمایش همیشگی مسیر شفاف و زلال خیر و صلاح و عدالت و مهرورزی، که به ” توبه“ معروف است در زمان‌های گذشته و قبل از طلوع خورشید اسلام، با اظهار پشیمانی و اعتراف به گناه در حضور روحانیون آن ادیان، صورت می‌گرفته و هنوز هم اجرا می‌گردد ولی در اینجا اعتراف به گناه در حضور هر کس دیگری غیر از خداوندِ بخشنده و رازدار، نهی شده است و حتی خود پیغمبر (ص) هم به بعضی از اعترافات، گوش نمی‌کردند و سعی می‌نمودند فکر و ذهن و گفتار فرد اعتراف کننده را به سمت و سوی دیگری سوق دهند! چرا که در خصوص برخی از مسائل شخصی انسان‌ها که به خود آنها و به خالق منان مربوط می‌شود و راز محرمانه بین خالق و مخلوق است و جزو ”حق الله“ و نه ”حق الناس“ طبقه بندی می‌گردد، هیچ انسانی نباید در جریان قرار گیرد تا پس از ترک انحراف و بازگشت دایمی به مسیر معنویت و شمول عفو مادام العمر خدایی و عدم ارتکاب مجدد، گویی هیچ انحرافی در گذشته وجود نداشته است و هیچ کس دیگری هم ذهنیتی در این خصوص نداشته باشد.

در این آیات، بر باز بودن راه بازگشت و پذیرش اعمال نیک همراه با ضریب مخصوصی که به آنها تعلق می‌گیرد تاکید گردیده و می‌فرماید:اوست خدایی که توبه بندگانش را می‌پذیرد و گناهان را می‌بخشد و نسبت به کردار شما کاملا آگاه است و هم او است که دعای دین باوران نیکوکار را مستجاب می‌گرداند و از فضل و کرم خود بر ثواب آنها می‌افزاید ولی عدل او چنین ایجاب می‌کند که هرگز از خطاهای کسانی که علیرغم باز بودن باب توبه، به مسیر انحرافی خود ادامه داده و به حقوق مردم و خدا تجاوز کرده اند، نگذرد.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

پروردگارا! ای محرم رازهای پنهان! و ای مهرورز مهربان! از پیشگاه کبریائیت درخواست می‌کنیم اگر خطاهای ناخواسته ای را مرتکب شده ایم که موجب ”حق الناس“ و تحمیل ضرر و زیانی به دیگران شده است! به ما توفیق جبران و طلب حلالیت از آنان را مرحمت فرمایی و اگر اشتباهات ناخواسته ای را مرتکب شده ایم که ”حق الله“ به حساب می آید، امیدواریم طبق نویدی که در این آیات شریفه داده ای مورد عفو و رحمت همیشگیت واقع گردیم و از این پس، در سبک زندگی معنویمان به گونه ای عمل کنیم که همواره موجبات رضایت ذات اقدست را فراهم نماییم.

* خدایا! آن دِه که آن بِه (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :
سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای شنبه، پنجم اسفندماه 1396 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (دین باوری، امری نیست که قابل تحمیل و تزریق باشد و باید آگاهانه و براساس احساس ”مسئولیت انسان بودن“ و تعلیم و تحقیق، صورت گیرد)

سوره شوری، آیات 7 تا 8

وَکَذَٰلِکَ أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ قُرْآنًا عَرَبِیًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ یَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَیْبَ فِیهِ فَرِیقٌ فِی الْجَنَّةِ وَفَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ ﴿٧ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَعَلَهُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَـٰکِن یُدْخِلُ مَن یَشَاءُ فِی رَحْمَتِهِ وَالظَّالِمُونَ مَا لَهُم مِّن وَلِیٍّ وَلَا نَصِیرٍ ﴿٨

* خداوند یکتا؛ الزامی نبودن دین باوری و پذیرش اصل توحید را در چند جای قرآن، مورد تاکید قرار داده و با بهره گیری از شیوه آموزشی جامع، کامل و مبتنی بر حفظ کرامت فراگیران، ضمن ارائه نقشه راه و تشریح اصول و مبانی سبک زندگی معنوی، این آموزه ها را در قالب بیان تاریخ پیشینیان و اشاره به علل تداوم حیات و یا انقراض تمدن‌ها، جلب توجه انسان به نظم موجود در عالم هستی، رویش نباتات، آمد و شد شب و روز و امثال اینها از طریق پیامبران عالیقدرش ابلاغ نموده و به منظور افزایش اثرگذاری محتوای آموزشی کتب آسمانی، از اصل ایجاد بیم و امیدِ سازنده نیز در جای خود،‌ بهره برده از سرانجام نیک متخلّقین به اخلاق الهی و عاملین به احکام و رهنمودهای خدایی و از فرجام نامطلوب کسانی که توفیق درک و انتخاب چنین مسیری را نداشته اند سخن گفته است و در این آیات نیز با بهره گیری از شیوه بیم و امید، انسان ها را به سوی انتخابی نه براساس ”جبر“ و نه ”اختیار“، بلکه مبتنی بر ”مسئولیت انسان بودن“، سوق داده و با توجه به این که هر پیامبر اولوالعزمی به زبان امت خویش، سخن گفته و وحی الهی را به همان زبان،‌ ابلاغ کرده و در طول زمان به زبان‌های دیگری منتشر شده است، می‌فرماید:

* ای پیامبر؛ این قرآن را به زبان عربی فصیح به تو وحی کردیم تا در آغاز بعثت، به مردمی که از بین آن‌ها برگزیده شده ای و نیز به سایر ساکنین آن منطقه، ابلاغ کنی و با بهره گیری از شیوه ایجاد بیم و امید، سرانجام نیکوکاران که حیات جاوید در سایه قرب الهی است و نیز فرجام هدایت نایافتگان که چیزی جز پشیمانی و عذاب بی ‌پایان نمی باشد را به آنان تذکر دهی و براین واقعیت، تاکید نمایی که اگر خداوند یکتا دین باوری را به حکم اجبار و الزام و نه اختیار و احساس مسئولیت خود انسان‌ها تحمیل می‌کرد و نهایتا همه انسان‌ها در یک صف واحد، راهی جوار قرب الهی و حیات جاوید اخروی می‌شدند از عدالتِ در ارج نهادن بر نیکی‌ها و نفی پلیدی‌ها فاصله می‌گرفت و لذا چنین تحمیلی صورت نگرفت تا عدالت‌گرایان و ظلم ستیزان در جوار رحمت او قرار گیرند و ظالمین و عدالت سوزان پندناپذیر، از ولایت مهرورزانه و نصرت عادلانه الهی بهره مند نشوند و به سزای اعمال خویش برسند.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

* آفریدگارا!  توفیق درک پیام‌ها و رهنمودهایت و التزام عملی نسبت به آن‌ها را به گونه ای مرحمت فرما و بر میزان اثرگذاری آن چنان بیفزا که مهرورزی، عدالت‌خواهی و سایر کردارهای نیک را  نه از ترس دوزخ و نه به طمع بهشت، بلکه به خاطر درک شایستگیت و حضور همیشگیت در سبک زندگی معنویمان نهادینه کنیم (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :
سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز جمعه، چهارم اسفندماه 1396 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیه ای از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (خداباوری و اعتقاد راسخ به اصل توحید، صرفا محدود به اندیشه و گفتار نیست و لازم است خود را در عمل نیز نشان دهد و فرد معتقد، چنان به خدا اعتماد کند و به او نزدیک شود و یا خدا را به خود، نزدیک پندارد که بر قدرت او تکیه و بر عدالت محوری او اقتدا نماید)

سوره زُمَر، آیه 38

 وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَیَقُولُنَّ اللَّهُ قُلْ أَفَرَأَیْتُم مَّا تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ إِنْ أَرَادَنِیَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ کَاشِفَاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرَادَنِی بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِکَاتُ رَحْمَتِهِ قُلْ حَسْبِیَ اللَّهُ عَلَیْهِ یَتَوَکَّلُ الْمُتَوَکِّلُونَ ﴿٣٨

آنان که در پندار و گفتارشان خدا را خالق جهان هستی می‌دانند ولی در عمل، ”انسان پرست“ یا ”مقام پرست“ هستند و یا سایر خرافات ساخته ذهن بشر را می‌پرستند و یا خود را در مقابل بعضی از انسان‌ها آنقدر خوار و ذلیل و ناتوان جلوه می‌دهند که گویی رابطه بندگی و خدایی بین آنان وجود دارد، باید بدانند که معنی خداپرستی، عبارت است از نفی تمامی قدرت‌ها، مقام‌ها، ارزش‌ها و پدیده های مادّی و تبدیل شدن به یک قطره زلال و شفّاف و پیوستن به آن اقیانوس بی‌کران شفافیت، عظمت و قدرت لایتناهی الهی،‌ یعنی فنا شدن در وجود آن هستی مطلق، قدرت مطلق‌،‌ نور مطلق ... و دانایی مطلق! هم او که تکیه بر صفات و کمالات و قدرتش انسان را از سرگشتگی، می‌رهاند و به چنان آرامشی میرساند که گویی روح نیروبخشی در کالبد فعالیت‌های او دمیده شده است و با چنین روحیه ای ضمن عدالت‌گرایی و عدالت محوری، با آرامش کامل در راه خدمت به خود و جامعه، قدم بر می‌دارد و همواره، خود را در محضر خداوند و خداوند را حافظ و پشتیبان خود می‌بیند.

* در این آیه شریفه با صداقت و صراحت هرچه تمام‌تر برای تفهیم معنی خداباوری در قالب محاوره ای بین خدا و پیامبر، به ذکر این مثال می‌پردازد که اگر از اینگونه افراد، بپرسی که زمین و آسمان‌ها و موجودات عالم و تمامی کائنات را چه کسی آفریده است؟ با آن تعریف نادرستی که از خداییِ خدا دارند جواب میدهند: خدا آفریده است و خداوند از پیامبرش می‌خواهد که از آنان بپرسد؛ پس نقش این همه شرکای انسانی و غیر انسانی ای که برای خدا قائل شده اید چیست؟ آیا آنها خطری را از من و شما دفع می کنند و یا قادر به جلوگیری از رحمت واسعه الهی می‌باشند؟ و در پایان آیه ادامه میدهد که به آنان بگو از آنجا که من به تعریف درستی از خداباوری، دست یافته ام و بر آن اساس، او را همواره حاضر و ناظر و پشتیبان خودم می‌بینم و براساس معنای توکل که عبارت است از « دمیدن روح معنویت الهی در کالبد فعالیت‌های فکری و بدنی و تکیه بر قدرت لایزال خداوند منان به منظور تقویت، تصحیح و تکمیل نیروی کار » خداوند متعال را همواره پشتیبان خود می‌یابم.

با عنایت به درس های آموزنده این آیه شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

* خداوندا! ای آنکه خداباوری را در التزام عملی انسان‌ها مقدّر کرده و خود را تکیه گاه مومنین، معرفی فرموده ای! توفیق درک رهنمودهای قرآنی و آموزه های پیامبران و امامان را به گونه ای به ما مرحمت کن که موجب تغییر بسیاری از رفتارهای شرک آلود ما گردد و در سبک زندگی معنویمان همواره به ذات اقدس خودت تکیه نماییم (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :
X