دسته
منابع مرتبط با بهداشت عمومی
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 34301
تعداد نوشته ها : 814
تعداد نظرات : 9
Rss
طراح قالب
بهنام حاتمي

سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ 

با عرض سلام و تبریک به مناسبت میلاد باسعادت مظهر شجاعت و عدالت، امام علی (ع) 

صبح بسیار زیبای روز چهارشنبه، بیست و نهم اسفندماه 1397 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت 

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان: 

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (مهرورزی خداوند، راه ترکِ انحرافات و بازگشت به مسیر معنویّت را باز گذاشته و حتی پس از بازگشت واقعی، گذشته گمراهان را به طور کامل، نادیده می‌گیرد و مورد عفو و رحمت خود، قرار می‌دهد) 

سوره شوری، آیات 25 تا 26 

وَهُوَ الَّذِی یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَ یَعْفُو عَنِ السَّیِّئَاتِ وَ یَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ ﴿٢٥﴾ وَ یَسْتَجِیبُ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَ یَزِیدُهُم مِن فَضْلِهِ وَالْکَافِرُونَ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ ﴿٢٦

 

** یکی از مسائل بسیار مهمّی که در سیر تکاملی ادیان الهی جلب توجه می‌کند ارتقاء کرامت انسان‌ها در طول زمان و افزایش میزان مَحرَمیت و مهرورزی ذات اقدس الهی به انسان است،‌ به گونه ای که ترک دایمی افکار و رفتار ناپسند و پیمایش همیشگی مسیر شفاف و زلال خیر و صلاح و عدالت و مهرورزی، که به ” توبه“ معروف است در زمان‌های گذشته و قبل از طلوع خورشید جهانتاب اسلام، با اظهار پشیمانی و اعتراف به گناه در حضور روحانیون آن ادیان، صورت می‌گرفته و هنوز هم اجرا می‌گردد ولی در اینجا اعتراف به گناه در حضور هر کس دیگری غیر از خداوندِ بخشنده و رازدار، نهی شده است و حتی خود پیغمبر (ص) هم به بعضی از اعترافات، گوش نمی‌کردند و سعی می‌نمودند فکر و ذهن و گفتار فرد اعتراف کننده را به سمت و سوی دیگری سوق دهند! چرا که در خصوص برخی از مسائل شخصی انسان‌ها که به خود آنها و به خالق منان مربوط می‌شود و راز محرمانه بین خالق و مخلوق است و جزو ”حق الله“ و نه ”حق الناس“ طبقه بندی می‌گردد، هیچ انسانی نباید در جریان قرار گیرد تا پس از ترک انحراف و بازگشت دایمی به مسیر معنویت و شمول عفو مادام العمر خدایی و عدم ارتکاب مجدد، گویی هیچ انحرافی در گذشته وجود نداشته است و هیچ کس دیگری هم ذهنیتی در این خصوص نداشته باشد.

در این آیات، بر باز بودن راه بازگشت و پذیرش اعمال نیک همراه با ضریب مخصوصی که به آنها تعلق می‌گیرد تاکید گردیده و می‌فرماید: اوست خدایی که توبه بندگانش را می‌پذیرد و گناهان آنان را می‌بخشد و نسبت به کردار شما کاملا آگاه است و هم او است که درخواست‌های موجه دین باوران نیکوکار را مستجاب می‌گرداند و از فضل و کرم خود بر ثواب آنها می‌افزاید ولی عدل او چنین اقتضا می‌کند که هرگز از خطاهای کسانی که علیرغم باز بودن باب توبه، به مسیر انحرافی خود ادامه داده و به حقوق مردم و خدا تجاوز کرده اند، نگذرد. 

 با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم: 

پروردگارا! ای محرم رازهای پنهان! و ای مهرورز مهربان! از پیشگاه کبریائیت درخواست می‌کنیم اگر خطاهای ناخواسته ای را مرتکب شده ایم که موجب ”حق الناس“ و تحمیل ضرر و زیانی به دیگران شده است! به ما توفیق جبران و طلب حلالیت از آنان را مرحمت فرمایی و اگر اشتباهات ناخواسته ای را مرتکب شده ایم که ”حق الله“ به حساب می آید، امیدواریم طبق نویدی که در این آیات شریفه داده ای مورد عفو و رحمت همیشگیت واقع گردیم و از این پس، در سبک زندگی معنویمان به گونه ای عمل کنیم که همواره موجبات رضایت ذات اقدست را فراهم نماییم.

* خدایا! چنان کن سرانجام کار      توخوشنود باشی و ما رستگار (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :

سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ 

با عرض سلام  

صبح بسیار زیبای روز سه شنبه، بیست و هشتم اسفندماه 1397 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت 

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان: 

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: ( مسلمانی، با تسلیم اجباری و الزامی که صرفا نشان دهنده غلبه گروهی بر گروه دیگر و تسلیم گروه مغلوب است،‌ متفاوت می‌باشد و زمانی قابل اثبات است که نه تنها پندار و گفتار، بلکه رفتار انسان نیز قابل انطباق با اصول و مبانی سبک زندگی معنوی مندرج در قرآن و سایر کتب آسمانی و ازجمله، درک توحید و فلسفه رسالت پیامبران و التزام عملی به احکام و رهنمودهای الهی باشد ) 

سوره حجرات، آیات 14و 15 

قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَـٰکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿١٤﴾ إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُولَـٰئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿١٥ 

** به تعبیر قرآن، واژه ”اسلام“، لفظ عامی است که برای اولین بار بر زبان پرچمدار بزرگ توحید، حضرت ابراهیم (ع) که قبل از حضرات موسی و عیسی و محمد (ص) به پیامبری مبعوث شده است، جاری گردیده (مِلَّةَ اَبیکُم اِبرهیم، هُوَ سَمّیکُمُ المُسلِمینَ مِـن قَبل ـ سوره حج، آیه 78) ولی اختصاصا برای پیروان آئینی که با نبوت حضرت محمد (ص) رسما اعلام گردیده است به کار می‌رود و تعبیر نهایی قرآن از این واژه، چیزی جز ”عمل صالح“ یا همان مطالعه و درک نقشه راه و التزام عملی نسبت به اصول و مبانی سبک زندگی معنوی ای که در قرآن و سایر کتب آسمانی، ترسیم شده است، نمی‌باشد! واقعیتی که به خوبی در قالب این آیات شریفه، بیان گردیده است: 

* ای پیامبر!؛ اعراب بر تو منّت گذارده و می‌گویند: ما از روی میل و رغبت و آگاهی، ایمان آورده ایم، به آنها بگو: شما صرفا با زبانتان اقرار به مسلمانی کرده اید و در این صورت بهتر است بگویید تسلیم مسلمانان شده ایم! زیرا گرچه روشنایی ایمان، به برکت نورانیت پیام‌ها و رهنمودهای الهی بر دل‌های شما تابیده امّا آن را با موانعی مواجه کرده اید که تا با اختیار و به خواست خودتان از آنها عبور نکند موثر واقع نخواهد شد و وضعیت فعلی شما مصداق این واقعیت است که هنوز ایمان نیاورده‌اید. ولی اگر رهنمودهای الهی ای که توسط پیامبر (ص) به شما ابلاغ شده است را به کار بندید و نسبت به آن التزام عملی داشته باشید، در سایه روشنگری آن نور، جلوه های مهرورزی و بخشش بیکران الهی را با تمام وجودتان احساس خواهید کرد!.

* پس مسلمانی با اقرار به زبان نیست! بلکه دریافت درست رهنمودهای الهی و تحقیق در مورد آنها از طریق تفکر، تعقل و تدبر است!. به گونه ای که به مرحله یقین و باور برسید و آن آموزه ها منجر به تغییر رفتارهای انحرافی شما گردد. چرا که مومنین واقعی، کسانی هستند که بدون هیچگونه شک و شبهه ای اصل توحید و نبوت را درک کرده و به خدا و رسول او ایمان آورده اند و در راه خدا با مال و جانشان مجاهده می‌کنند و لذا چنین افرادی اگر ادعای مسلمانی کنند ادعای درستی خواهد بود. 

 با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم: 

* آفریدگارا! ای خدایی که معنی دین باوری و اسلام را نه در تسلیم ظاهری در مقابل تحمیل کنندگان این دین مبین! بلکه در مطالعه و تحقیق در اصول و مبانی خداشناسی و اصلاح انحرافات و التزام عملی نسبت به احکام و رهنمودهای الهی، مقدّر و مقرّر فرموده ای! به ما نیز چنین توفیقی را بیش از پیش و از طریق مطالعه و تحقیق و رسیدن به باور و یقین، مرحمت فرما تا رفتار فردی و اجتماعیمان را آنگونه برنامه ریزی کنیم که در تعریف اسلام و مسلمانی، تعیین فرموده ای.

* الهی! شناخت تو ما را امان! و لطف تو ما را عیان ـ الهی! فضل تو ما را لوا، کنف تو ما را ماوی! (مناجات خواجه عبدالله (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :
X