دسته
منابع مرتبط با بهداشت عمومی
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 61463
تعداد نوشته ها : 961
تعداد نظرات : 11
Rss
طراح قالب
بهنام حاتمي

سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز یک شنبه، بیستم مردادماه 1398 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (شنوایی و بیناییمان نشأت گرفته از حکمت بالغه خداوندی است که ما را از نعمت حیات، برخوردار کرده و امر به تفکر و تعقل نموده است)

 سوره مومنون، آیات 78 تا 80

وَ هُوَ الَّذِی أَنشَأَ لَکُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ قَلِیلًا مَّا تَشْکُرُونَ ﴿٧٨ وَهُوَ الَّذِی ذَرَأَکُمْ فِی الْأَرْضِ وَإِلَیْهِ تُحْشَرُونَ ﴿٧٩﴾ وَهُوَالَّذِی یُحْیِی وَیُمِیتُ وَلَهُ اخْتِلَافُ اللَّیْلِ وَالنَّهَارِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿٨٠

** از آنجا که لازمه برقراری ارتباط مستقیم و چهره به چهره انسا‌ن‌ها با یکدیگر و سایر پدیده های جهان هستی، وجود ابزار شنوایی و بینایی و جهت درک شنیده ها و دیده ها، وجود دستگاهی است که به همین منظور، طراحی شده است، خداوند قادر متعال، چشم و گوش و مرکز درک و فهم انسان را با حکمت بالغه و علم و آگاهی و احاطه کامل خود بر قوانین حاکم بر پدیده های صوت و نور و سایر علوم ذیربط، طراحی فرموده و به گونه ای آفریده است تا انسان به بهترین شکل ممکن، بتواند از آن‌ها استفاده نموده بر علم و آگاهی و تجربیات خود بیفزاید و در فعالیت‌های فردی و اجتماعی، مورد استفاده قرار دهد و از آنجا که هریک از این ارگان‌ها به منزله جلوه ای از جمال حقتعالی و ابزاری در خدمت اهداف عالی انسانی هستند انتظار میرود انسان، ضمن مراقبت از این نعمت‌های الهی، به ستایش خالق آن‌ها نیز بپردازد و لذا خداوند، در این آیه و برخی از آیات دیگر قرآن از قِلّت انسان‌هایی که به عظمت این نعمت‌ها توجه دارند و در مجموع به کمیِ تعداد انسان‌های قدردان و سپاسگزار، اشاره کرده و می‌فرماید:

اوست خدایی که برای شما گوش و چشم و مرکز درک و فهمی آفریده که در خدمت اهدافتان قرار دارند ولی تنها عده بسیار کمی از شماها از این نعمت‌ها به عنوان یک وسیله ارتباطی با خالق آن‌ها استفاده می‌کنید و شکر او را به جای می‌آورید و سپس ضمن اشاره به خلقت انسان در این جهان و حیات جاوید او در جهان باقی، انسان را به تفکّر، تعقّل و تدبر در این امور که همان خداشناسی استدلالی از طریق پژوهش در وجود خود انسان و در عالَم هستی است دعوت کرده و می‌فرماید؛ آیا انسان‌ها در این خصوص، به تعقل نمی‌پردازند؟

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

آفریدگارا! ای خداوند سمیع و بصیری که با حکمت بالغه خویش، ابزار شنوایی و بینایی و درک شنیده ها و دیده ها را به ما مرحمت فرموده ای و مغز را مرکز درک حس‌های مختلف و تنظیم حرکات ارادی و تجزیه و تحلیل پدیده های جهان هستی، مقدّر فرموده ای به ما توفیق استفاده صحیح از این نعمت ها را عنایت فرما تا در سبک زندگی مادّی و معنویمان به بهترین شکل ممکن از آن‌ها بهره مند شویم و همواره خودمان را در پیشگاهت و سپاسگزار نعمت‌هایت احساس نموده و با آگاهی و یقین کاملی به صیرورت الی الله بپردازیم. الهی آمین یا رب العالمین (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :

سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز شنبه، نوزدهم مردادماه 1398 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (پیامبران الهی همواره از بین افراد شایسته و مستعد جوامع انسانی، برگزیده شده اند. تحقیق در تاریخ و سرنوشت اقوام گذشته و علل حیات و مرگ تمدن‌ها جزو دستورات موکّد قرآنی است)

 سوره یوسف، آیه 109 و 110

وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِکَ إِلَّا رِجَالًا نُّوحِی إِلَیْهِم مِّنْ أَهْلِ الْقُرَىٰ أَفَلَمْ یَسِیرُوا فِی الْأَرْضِ فَیَنظُرُوا کَیْفَ کَانَ عَاقِبَةُ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَدَارُ الْآخِرَةِ خَیْرٌ لِّلَّذِینَ اتَّقَوْا أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٠٩ حَتَّىٰ إِذَا اسْتَیْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ کُذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّیَ مَن نَّشَاءُ وَلَا یُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِینَ﴿١١٠  

ای پیامبر! هیچ کس را پیش از تو به پیامبری مبعوث نکردیم مگر آنکه آنان نیز مانند تو برگزیدگانی از بین افراد جوامع مختلف بوده اند و اگر آنان که خواهان درک حقایقند، در پهنه جغرافیای زمین، سیری در تاریخ پیشینیان بکنند و به سیر و سلوک و رمزگشایی پیشینه آنان بپردازند و در شیوه زندگی آن‌ها دقت نمایند و به تفکر و تعقل بپردازند متوجه تکرارپذیری تاریخ و سرنوشت مشابه اقوامی که افکار و رویه مشابهی داشته اند خواهند شد! و علل حیات و مرگ تمدن‌ها را کشف خواهند کرد و این در حالی است که افراد پرهیزگار که همواره با تلاش، پشتکار، پایداری، شکیبایی، تفکر، تعقل، تامل و دمیدن روح معنویت در کالبد فعالیت‌های فردی و اجتماعی، نه تنها پیروزی نهایی در امور دنیوی را از آن خود خواهند کرد بلکه اندوخته ‌های اخروی آنان نیز بسیار چشمگیر خواهد بود.

کسانی که به شیوه کاوشگرانه ای به جامعه شناسی پیشینیان می‌پردازند؛ متوجه خواهند شد که گاهی میزان پندپذیری اقوام مختلف به گونه ای بوده است که پیامبران الهی از آن‌ها ناامید می ‌شده اند! ولی حتی در چنین شرایطی در سایه مهرورزی و رحمانیت خداوندی، استعانت الهی شامل پیامبران و مردمی که در ناخودآگاهشان استعداد دین باوری را داشته اند، می ‌شده و نجات می‌یافته اند. اما آنان نیز که پس از اتمام حجت نهایی، هدایت ناپذیری خود را به اثبات رسانده اند نتوانسته اند از اغماض و بخشش نهایی و دریای رحمت الهی بهره مند شوند.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

بارالها! توفیق مطالعه تاریخ گذشتگان به منظور آگاهی از علل اصلی حیات و مرگ تمدن‌ها و اقتباس تجربیات آنان به منظور ساختن صحیح و عادلانه تاریخ معاصر و ثبت صحیح آنچه که ساخته ایم را به ما مرحمت فرما و بیش از پیش، کمکمان کن تا در سبک زندگی معنوی و التزام عملی خود، راسخ بوده و انحرافی نداشته باشیم.

خداوندا! بر توفیقات ما بیفزا تا همانگونه که امر فرموده ای تاریخ گذشتگان را به درستی بخوانیم، تاریخ معاصر را به درستی بسازیم و آنچه را که ساخته ایم به درستی بنگاریم و این روندِ تکرار پذیر را به آیندگان نیز بیاموزیم و این سُنت حَسَنه را به آنان واگذار کنیم (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :

سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای جمعه، هیجدهم مردادماه 1398 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (عدم شرکت در بحث‌های عقیدتی، بدون دارا بودن آمادگی های لازم)

 سوره یونس، آیات 39 تا 41

بَلْ کَذَّبُوا بِمَا لَمْ یُحِیطُوا بِعِلْمِهِ وَلَمَّا یَأْتِهِمْ تَأْوِیلُهُ کَذَٰلِکَ کَذَّبَ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ فَانظُرْ کَیْفَ کَانَ عَاقِبَةُ الظَّالِمِینَ ﴿٣٩ وَمِنْهُم مَّن یُؤْمِنُ بِهِ وَمِنْهُم مَّن لَّا یُؤْمِنُ بِهِ وَرَبُّکَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِینَ ﴿٤٠ وَإِن کَذَّبُوکَ فَقُل لِّی عَمَلِی وَلَکُمْ عَمَلُکُمْ أَنتُم بَرِیئُونَ مِمَّا أَعْمَلُ وَأَنَا بَرِیءٌ مِّمَّا تَعْمَلُونَ ﴿٤١

سوگرایی و تعصب چه در رابطه با دین باوری و چه بی اعتقادی، مانع تحقیق و درک واقعی حقایق می‌شود و بحث در مورد مسائل و یا در زمینه دانش‌هایی که انسان، احاطه و تسلطی بر تعاریف فنی، مبانی و محتوای آن ندارد نیز انسان را نه تنها به حقیقت، نزدیک نمی‌کند بلکه از آن دور می‌نماید و به گمراهی می‌کشاند. خداوند منان در این سه آیه چنین موضوع مهمی را مطرح فرموده و ضمن انتقاد از افراد ضد مذهبی که ضدیت آن‌ها پایه و اساسی ندارد و صرفا ناشی از بی اطلاعی آنان است به پیامبر اکرم، دلداری میدهد و می‌فرماید آنان که با اطلاعات و دانسته های ناکافی به آستانه درک دین باوری نرسیده اند، همان راهی را می‌پیمایند که پیشینیان در زمان سایر پیامبران نیز پیموده و بدینوسیله با دور شدن از مسیر حق، در حق خود ظلم کرده اند.

و سپس ادامه میدهد؛ از آنجا که دین باوری، امری اختیاری است، بعضی از انسان‌ها ایمان می آورند و برخی خود را از چنین توفیقی محروم می‌کنند و سرانجام به فساد کشیده می‌شوند.

و در آیه 41 نیز صراحتا بر آزادی فکر و اندیشه و اختیار در پذیرش یا عدم پذیرش دین باوری، تاکید کرده خطاب به پیامبر می‌فرماید به آنان که توفیق درک توحید و نبوت را کسب نکرده و تو را باور ندارند بگو؛ من نتیجه اعمال خودم را خواهم دید و شما نیز به نتایج اعمال خودتان دست خواهید یافت. ولی قدر مسلّم این است که از کردار یکدیگر که برگرفته از اندیشه های متفاوت ماها است هر دو طرف، بیزاریم! امّا این بیزاری فقط از نظر اختلاف عقیدتی است (لکم دینُکُم و لِیَ دین = شما به دین خود و من نیز به دین خودم) و به این معنی نیست که بدون عقاید مشترک‌، نمیتوانیم یک جامعه مشترک را تشکیل دهیم.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

بارالها! به ما چنان تواضع و درکی مرحمت فرما تا بدون احاطه کامل بر موضوعات اجتماعی و اعتقادی، هرگز وارد بحث نشویم و بدینوسیله در حق خود و دیگران، ظلم نکنیم.

آفریدگارا! به ما توفیق دین باوری آگاهانه و محققانه را مرحمت فرما تا آموزه های الهی را در سبک زندگی معنویمان به کار بندیم و روح معنویت را در کالبد فعالیت‌های گوناگونمان بدمیم و خود و جامعه را به فساد نکشانیم.

خداوندا! طاقت و توان تحمل عقاید مخالف را به ما مرحمت فرما (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :

سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز پنج شنبه، هفدهم امردادماه 1398 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

* بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: ( مسلمانی، با تسلیم اجباری و الزامی که صرفا نشان دهنده غلبه گروهی بر گروه دیگر و تسلیم گروه مغلوب است،‌ متفاوت است و زمانی قابل اثبات می‌باشد که نه تنها پندار و گفتار، بلکه رفتار انسان نیز قابل انطباق با اصول و مبانی سبک زندگی معنوی مندرج در قرآن و سایر کتب آسمانی و ازجمله، درک توحید و فلسفه رسالت پیامبران و التزام عملی به احکام و رهنمودهای الهی باشد)

سوره حجرات، آیات 14و 15

قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَـٰکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿١٤ إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُولَـٰئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿١٥

** به تعبیر قرآن، واژه ”اسلام“، لفظ عامی است که برای اوّلین بار بر زبان پرچمدار بزرگ توحید، حضرت ابراهیم (ع) که قبل از حضرات موسی و عیسی و محمد به پیامبری مبعوث شده است، جاری گردیده (مِلَّةَ اَبیکُم اِبرهیم، هُوَ سَمّیکُمُ المُسلِمینَ مِـن قَبل ـ سوره حج، آیه 78) ولی اختصاصا برای پیروان آئینی که با نبوت حضرت محمد (ص) رسما اعلام گردیده است به کار می‌رود و تعبیر نهایی قرآن از این واژه، چیزی جز ”عمل صالح“ یا همان مطالعه و درک نقشه راه و التزام عملی نسبت به اصول و مبانی سبک زندگی معنوی ای که در قرآن و سایر کتب آسمانی، ترسیم شده است، نمی‌باشد! واقعیتی که به خوبی در قالب این آیات شریفه، بیان گردیده است: 

ای پیامبر!؛ اعراب بر تو منّت گذارده و می‌گویند: ما از روی میل و رغبت و آگاهی، ایمان آورده ایم، به آن‌ها بگو: شما صرفا با زبانتان اقرار به مسلمانی کرده اید و در این صورت بهتر است بگویید تسلیم مسلمانان شده ایم! زیرا گرچه روشنایی ایمان، به برکت نورانیت پیام‌ها و رهنمودهای الهی بر دل‌های شما تابیده امّا آن را با موانعی مواجه کرده اید که تا با اختیار و به خواست خودتان از آن‌ها عبور نکند موثر واقع نخواهد شد و وضعیت فعلی شما مصداق این واقعیت است که هنوز ایمان نیاورده‌اید. ولی اگر رهنمودهای الهی ای که توسط پیامبر (ص) به شما ابلاغ شده است را به کار بندید و نسبت به آن التزام عملی داشته باشید، در سایه روشنگری آن نور، جلوه های مهرورزی و بخشش بیکران الهی را با تمام وجودتان احساس خواهید کرد!.

پس مسلمانی با اقرار به زبان نیست! بلکه دریافت درست رهنمودهای الهی و تحقیق در مورد آن‌ها از طریق تفکر، تعقل و تدبر است!. به گونه ای که به مرحله یقین و باور برسید و آن آموزه ها منجر به تغییر رفتارهای انحرافی شما گردد. چرا که مومنین واقعی، کسانی هستند که بدون هیچگونه شک و شبهه ای اصل توحید و نبوت را درک کرده و به خدا و رسول او ایمان آورده اند و در راه خدا با مال و جانشان مجاهده می‌کنند و لذا چنین افرادی اگر ادعای مسلمانی کنند ادعای درستی خواهد بود.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

آفریدگارا! ای خدایی که معنی دین باوری و اسلام را نه در تسلیم ظاهری در مقابل تحمیل کنندگان این دین مبین! بلکه در مطالعه و تحقیق در اصول و مبانی خداشناسی و اصلاح انحرافات و التزام عملی نسبت به احکام و رهنمودهای الهی، مقدّر و مقرّر فرموده ای! به ما نیز چنین توفیقی را بیش از پیش و از طریق مطالعه و تحقیق و رسیدن به باور و یقین، مرحمت فرما تا رفتار فردی و اجتماعیمان را آنگونه برنامه ریزی کنیم که در تعریف اسلام و مسلمانی، تعیین فرموده ای (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :

سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز چهارشنبه، شانزدهم امردادماه 1398 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

* بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: ( مهرورزی خداوند، راه ترکِ انحرافات و بازگشت به مسیر معنویّت را باز گذاشته و حتی پس از بازگشت واقعی، گذشته گمراهان را به طور کامل، نادیده می‌گیرد و مورد عفو و رحمت خود، قرار می‌دهد )

سوره شوری، آیات 25 تا 26

وَهُوَ الَّذِی یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَ یَعْفُو عَنِ السَّیِّئَاتِ وَ یَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ ﴿٢٥ وَ یَسْتَجِیبُ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَ یَزِیدُهُم مِن فَضْلِهِ وَالْکَافِرُونَ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ ﴿٢٦

** یکی از مسائل بسیار مهمی که در سیر تکاملی ادیان الهی جلب توجه می‌کند ارتقاء کرامت انسان‌ها در طول زمان و افزایش میزان مَحرَمیت و مهرورزی ذات اقدس الهی به انسان است.‌ به گونه ای که ترک دایمی افکار و رفتار ناپسند و پیمایش همیشگی مسیر شفاف و زلال خیر و صلاح و عدالت و مهرورزی، که به ” توبه“ معروف است در زمان‌های گذشته و قبل از طلوع خورشید اسلام، با اظهار پشیمانی و اعتراف به گناه در حضور روحانیون ادیان، صورت می‌گرفته و هنوز هم اجرا می‌گردد ولی در اینجا اعتراف به گناه در حضور هر کس دیگری غیر از خداوندِ بخشنده و رازدار، نهی شده است و حتی خود پیغمبر (ص) هم به بعضی از اعترافات، گوش نمی‌کردند و سعی می‌نمودند فکر و ذهن و گفتار فرد اعتراف کننده را به سمت و سوی دیگری سوق دهند! چرا که در خصوص برخی از مسائل شخصی انسان‌ها که به خود آن‌ها و به خالق منان مربوط می‌شود و راز محرمانه بین خالق و مخلوق است و جزو ”حق الله“ و نه ”حق الناس“ طبقه بندی می‌گردد، هیچ انسانی نباید در جریان قرار گیرد تا پس از ترک انحراف و بازگشت دایمی به مسیر معنویت و شمول عفو مادام العمر خدایی و عدم ارتکاب مجدد، گویی هیچ انحرافی در گذشته وجود نداشته است و هیچ کس دیگری هم ذهنیتی در این خصوص نداشته باشد.

در این آیات، بر باز بودن راه بازگشت و پذیرش اعمال نیک همراه با ضریب مخصوصی که به آن‌ها تعلق می‌گیرد تاکید گردیده و می‌فرماید:اوست خدایی که توبه بندگانش را می‌پذیرد و گناهان را می‌بخشد و نسبت به کردار شما کاملا آگاه است و هم او است که دعای دین باوران نیکوکار را مستجاب می‌گرداند و از فضل و کرم خود بر ثواب آن‌ها می‌افزاید ولی عدل او چنین ایجاب می‌کند که هرگز از خطاهای کسانی که علیرغم باز بودن باب توبه، به مسیر انحرافی خود ادامه داده و به حقوق مردم و خدا تجاوز کرده اند، نگذرد.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

پروردگارا! ای محرم رازهای پنهان! و ای مهرورز مهربان! از پیشگاه کبریائیت درخواست می‌کنیم اگر خطاهای ناخواسته ای را مرتکب شده ایم که موجب ”حق الناس“ و تحمیل ضرر و زیانی به دیگران شده است! به ما توفیق جبران و طلب حلالیت از آنان را مرحمت فرمایی و اگر اشتباهات ناخواسته ای را مرتکب شده ایم که ”حق الله“ به حساب می آید، امیدواریم طبق نویدی که در این آیات شریفه داده ای مورد عفو و رحمت همیشگیت واقع گردیم و از این پس، در سبک زندگی معنویمان به گونه ای عمل کنیم که همواره موجبات رضایت ذات اقدست را فراهم نماییم (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :

سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز سه شنبه، پانزدهم امردادماه 1398 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: ( دین باوری، امری نیست که قابل تحمیل و تزریق باشد و باید آگاهانه و براساس احساس ”مسئولیت انسان بودن“ و تعلیم و تحقیق، صورت گیرد )

سوره شوری، آیات 7 تا 8

وَکَذَٰلِکَ أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ قُرْآنًا عَرَبِیًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ یَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَیْبَ فِیهِ فَرِیقٌ فِی الْجَنَّةِ وَفَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ ﴿٧ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَعَلَهُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَـٰکِن یُدْخِلُ مَن یَشَاءُ فِی رَحْمَتِهِ وَالظَّالِمُونَ مَا لَهُم مِّن وَلِیٍّ وَلَا نَصِیرٍ ﴿٨

** خداوند یکتا؛ الزامی نبودن دین باوری و پذیرش اصل توحید را در چند جای قرآن، مورد تاکید قرار داده و با بهره گیری از شیوه آموزشی جامع، کامل و مبتنی بر حفظ کرامت فراگیران، ضمن ارائه نقشه راه و تشریح اصول و مبانی سبک زندگی معنوی، این آموزه ها را در قالب بیان تاریخ پیشینیان و اشاره به علل تداوم حیات و یا انقراض تمدن‌ها، جلب توجه انسان به نظم موجود در عالم هستی، رویش نباتات، آمد و شد شب و روز و امثال اینها از طریق پیامبران عالیقدرش ابلاغ نموده و به منظور افزایش اثرگذاری محتوای آموزشی کتب آسمانی، از اصل ایجاد بیم و امیدِ سازنده نیز در جای خود،‌ بهره برده از سرانجام نیک متخلّقین به اخلاق الهی و عاملین به احکام و رهنمودهای خدایی و از فرجام نامطلوب کسانی که توفیق درک و انتخاب چنین مسیری را نداشته اند سخن گفته است و در این آیات نیز با بهره گیری از شیوه بیم و امید، انسان ها را به سوی انتخابی نه براساس ”جبر“ و نه ”اختیار“، بلکه مبتنی بر ”مسئولیت انسان بودن“، سوق داده و با توجه به این که هر پیامبر اولوالعزمی به زبان امت خویش، سخن گفته و وحی الهی را به همان زبان،‌ ابلاغ کرده و در طول زمان به زبان‌های دیگری منتشر شده است، می‌فرماید:

ای پیامبر؛ این قرآن را به زبان عربی فصیح به تو وحی کردیم تا در آغاز بعثت، به مردمی که از بین آن‌ها برگزیده شده ای و نیز به سایر ساکنین آن منطقه، ابلاغ کنی و با بهره گیری از شیوه ایجاد بیم و امید، سرانجام نیکوکاران که حیات جاوید در سایه قرب الهی است و نیز فرجام هدایت نایافتگان که چیزی جز پشیمانی و عذاب بی‌پایان نمی باشد را به آنان تذکر دهی و براین واقعیت، تاکید نمایی که اگر خداوند یکتا دین باوری را به حکم اجبار و الزام و نه اختیار و احساس مسئولیت خود انسان‌ها تحمیل می‌کرد و نهایتا همه انسان‌ها در یک صف واحد، راهی جوار قرب الهی و حیات جاوید اخروی می‌شدند از عدالتِ در ارج نهادن بر نیکی‌ها و نفی پلیدی‌ها فاصله می‌گرفت و لذا چنین تحمیلی صورت نگرفت تا عدالت‌گرایان و ظلم ستیزان در جوار رحمت او قرار گیرند و ظالمین و عدالت سوزان پندناپذیر، از ولایت مهرورزانه و نصرت عادلانه الهی بهره مند نشوند و به سزای اعمال خویش برسند.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

آفریدگارا!  توفیق درک پیام‌ها و رهنمودهایت و التزام عملی نسبت به آن‌ها را به گونه ای مرحمت فرما و بر میزان اثرگذاری آن چنان بیفزا که مهرورزی، عدالت‌خواهی و سایر کردارهای نیک را  نه از ترس دوزخ و نه به طمع بهشت، بلکه به خاطر درک شایستگیت و حضور همیشگیت در سبک زندگی معنویمان نهادینه کنیم (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز دوشنبه، چهاردهم امردادماه 1398 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت.

آیه ای از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

* بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: ( خداباوری و اعتقاد راسخ به اصل توحید، صرفا محدود به اندیشه و گفتار نیست و لازم است خود را در عمل نیز نشان دهد و فرد معتقد، چنان به خدا اعتماد کند و به او نزدیک شود و یا خدا را به خود، نزدیک ببیند که بر قدرت او تکیه و بر عدالت محوری او اقتدا نماید )

سوره زُمَر، آیه 38

 وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَیَقُولُنَّ اللَّهُ قُلْ أَفَرَأَیْتُم مَّا تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ إِنْ أَرَادَنِیَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ کَاشِفَاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرَادَنِی بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِکَاتُ رَحْمَتِهِ قُلْ حَسْبِیَ اللَّهُ عَلَیْهِ یَتَوَکَّلُ الْمُتَوَکِّلُونَ ﴿٣٨

آنان که در پندار و گفتارشان خدا را خالق جهان هستی می‌دانند ولی در عمل، ”انسان پرست“ یا ”مقام پرست“ هستند و یا سایر خرافات ساخته ذهن بشر را می‌پرستند و یا خود را در مقابل بعضی از انسان‌ها آنقدر خوار و ذلیل و ناتوان جلوه می‌دهند که گویی رابطه بندگی و خدایی بین آنان وجود دارد، باید بدانند که معنی خداپرستی، عبارت است از نفی تمامی قدرت‌ها، مقام‌ها، ارزش‌ها و پدیده های مادّی و تبدیل شدن به یک قطره زلال و شفّاف و پیوستن به آن اقیانوس بی‌کران شفافیت، عظمت و قدرت لایتناهی الهی،‌ یعنی فنا شدن در وجود آن هستی مطلق، قدرت مطلق‌،‌ نور مطلق ... و دانایی مطلق! هم او که تکیه بر صفات و کمالات و قدرتش انسان را از سرگشتگی، می‌رهاند و به چنان آرامشی میرساند که گویی روح نیروبخشی در کالبد فعالیت‌های او دمیده شده است و با چنین روحیه ای ضمن عدالت‌گرایی و عدالت محوری، با آرامش کامل در راه خدمت به خود و جامعه، قدم بر می‌دارد و همواره، خود را در محضر خداوند و خداوند را حافظ و پشتیبان خود می‌بیند.

در این آیه شریفه با صداقت و صراحت هرچه تمام‌تر برای تفهیم معنی خداباوری در قالب محاوره ای بین خدا و پیامبر، به ذکر این مثال می‌پردازد که اگر از اینگونه افراد، بپرسی؛ زمین و آسمان‌ها و موجودات عالم و تمامی کائنات را چه کسی آفریده است؟ با آن تعریف نادرستی که از خداییِ خدا دارند جواب میدهند: خدا آفریده است و خداوند از پیامبرش می‌خواهد که از آنان بپرسد؛ پس نقش این همه شرکای انسانی و غیر انسانی ای که برای خدا قائل شده اید چیست؟ آیا آن‌ها خطری را از من و شما دفع می کنند و یا قادر به جلوگیری از رحمت واسعه الهی می‌باشند؟ و در پایان آیه ادامه میدهد که به آنان بگو از آنجا که من به تعریف درستی از خداباوری، دست یافته ام و بر آن اساس، او را همواره حاضر و ناظر و پشتیبان خودم می‌بینم و براساس معنای توکل که عبارت است از « دمیدن روح معنویت الهی در کالبد فعالیت‌های فکری و بدنی و تکیه بر قدرت لایزال خداوند منان به منظور تقویت، تصحیح و تکمیل نیروی کار » خداوند متعال را همواره پشتیبان خود می‌یابم.

با عنایت به درس های آموزنده این آیه شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

خداوندا! ای آنکه خداباوری را در التزام عملی انسان‌ها مقدّر کرده و خود را تکیه گاه مومنین، معرفی فرموده ای! توفیق درک رهنمودهای قرآنی و آموزه های پیامبران و امامان را به گونه ای به ما مرحمت کن که موجب تغییر بسیاری از رفتارهای شرک آلود ما گردد و در سبک زندگی معنویمان همواره به ذات اقدس خودت تکیه نماییم (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :
X