دسته
منابع مرتبط با بهداشت عمومی
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 61503
تعداد نوشته ها : 961
تعداد نظرات : 11
Rss
طراح قالب
بهنام حاتمي

سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز یکشنبه، بیست و هفتم مردادماه 1398 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

* بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (مسلمانی، با تسلیم اجباری و الزامی که صرفا نشان دهنده غلبه گروهی بر گروه دیگر و تسلیم گروه مغلوب است،‌ متفاوت می‌باشد و زمانی قابل اثبات است که نه تنها پندار و گفتار، بلکه رفتار انسان نیز قابل انطباق با اصول و مبانی سبک زندگی معنوی مندرج در قرآن و سایر کتب آسمانی و ازجمله، درک توحید و فلسفه رسالت پیامبران و التزام عملی به احکام و رهنمودهای الهی باشد)

سوره حجرات، آیات 14و 15

قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَـٰکِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ وَإِن تُطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا یَلِتْکُم مِّنْ أَعْمَالِکُمْ شَیْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿١٤ إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُولَـٰئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿١٥

*به تعبیر قرآن، واژه ”اسلام“، لفظ عامی است که برای اوّلین بار بر زبان پرچمدار بزرگ توحید، حضرت ابراهیم (ع) که قبل از حضرات موسی و عیسی و محمد (ص) به پیامبری مبعوث شده است، جاری گردیده (مِلَّةَ اَبیکُم اِبرهیم، هُوَ سَمّیکُمُ المُسلِمینَ مِـن قَبل ـ سوره حج، آیه 78) ولی اختصاصا برای پیروان آئینی که با نبوت حضرت محمد (ص) رسما اعلام گردیده است به کار می‌رود و تعبیر نهایی قرآن از این واژه، چیزی جز”عمل صالح“ یا همان مطالعه و درک نقشه راه و التزام عملی نسبت به اصول و مبانی سبک زندگی معنوی ای که در قرآن و سایر کتب آسمانی، ترسیم شده است، نمی‌باشد! واقعیتی که به خوبی در قالب این آیات شریفه، بیان گردیده است: 

ای پیامبر!؛ اعراب بر تو منّت گذارده و می‌گویند: ما از روی میل و رغبت و آگاهی، ایمان آورده ایم، به آن‌ها بگو: شما صرفا با زبانتان اقرار به مسلمانی کرده اید و در این صورت بهتر است بگویید تسلیم مسلمانان شده ایم! زیرا گرچه روشنایی ایمان، به برکت نورانیت پیام‌ها و رهنمودهای الهی بر دل‌های شما تابیده ولی آن را با موانعی مواجه کرده اید که تا با اختیار و به خواست خودتان از آن‌ها عبور نکند موثر واقع نخواهد شد و وضعیت فعلی شما مصداق این واقعیت است که هنوز ایمان نیاورده‌اید. ولی اگر رهنمودهای الهی ای که توسط پیامبر (ص) به شما ابلاغ شده است را به کار بندید و نسبت به آن التزام عملی داشته باشید، در سایه روشنگری آن نور، جلوه های مهرورزی و بخشش بیکران الهی را با تمام وجودتان احساس خواهید کرد!.

پس مسلمانی با اقرار به زبان نیست! بلکه دریافت درست رهنمودهای الهی و تحقیق در مورد آن‌ها از طریق تفکر، تعقل و تدبر است!. به گونه ای که به مرحله یقین و باور برسید و آن آموزه ها منجر به تغییر رفتارهای انحرافی شما گردد. چرا که مومنین واقعی، کسانی هستند که بدون هیچگونه شک و شبهه ای اصل توحید و نبوت را درک کرده و به خدا و رسول او ایمان آورده اند و در راه خدا با مال و جانشان مجاهده می‌کنند و لذا چنین افرادی اگر ادعای مسلمانی کنند ادعای درستی خواهد بود.

 با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

آفریدگارا! ای خدایی که معنی دین باوری و اسلام را نه در تسلیم ظاهری در مقابل تحمیل کنندگان این دین مبین! بلکه در مطالعه و تحقیق در اصول و مبانی خداشناسی و اصلاح انحرافات و التزام عملی نسبت به احکام و رهنمودهای الهی، مقدّر و مقرّر فرموده ای! به ما نیز چنین توفیقی را بیش از پیش و از طریق مطالعه و تحقیق و رسیدن به باور و یقین، مرحمت فرما تا رفتار فردی و اجتماعیمان را آنگونه برنامه ریزی کنیم که در تعریف اسلام و مسلمانی، تعیین فرموده ای.

الهی! شناخت تو ما را امان! و لطف تو ما را عیان ـ الهی! فضل تو ما را لوا، کنف تو ما را ماوی! (مناجات خواجه عبدالله).

(صفحه اصلی کتب الکترونیک ). 

دسته ها :

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز شنبه، بیست و ششم مردادماه 1398 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (مهرورزی خداوند، راه ترکِ انحرافات و بازگشت به مسیر معنویّت را باز گذاشته و حتی پس از بازگشت واقعی، گذشته گمراهان را به طور کامل، نادیده می‌گیرد و مورد عفو و رحمت خود، قرار می‌دهد)

سوره شوری، آیات 25 تا 26

وَهُوَ الَّذِی یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَ یَعْفُو عَنِ السَّیِّئَاتِ وَ یَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ ﴿٢٥ وَ یَسْتَجِیبُ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَ یَزِیدُهُم مِن فَضْلِهِ وَالْکَافِرُونَ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ ﴿٢٦

** یکی از مسائل بسیار مهمّی که در سیر تکاملی ادیان الهی جلب توجه می‌کند ارتقاء کرامت انسان‌ها در طول زمان و افزایش میزان مَحرَمیت و مهرورزی ذات اقدس الهی به انسان است.‌ به گونه ای که ترک دایمی افکار و رفتار ناپسند و پیمایش همیشگی مسیر شفاف و زلال خیر و صلاح و عدالت و مهرورزی، که به ” توبه“ معروف است در زمان‌های گذشته و قبل از طلوع خورشید اسلام، با اظهار پشیمانی و اعتراف به گناه در حضور روحانیون آن ادیان، صورت می‌گرفته و هنوز هم اجرا می‌گردد ولی در اینجا اعتراف به گناه در حضور هر کس دیگری غیر از خداوندِ بخشنده و رازدار، نهی شده است و حتی خود پیغمبر (ص) هم به بعضی از اعترافات، گوش نمی‌کردند و سعی می‌نمودند فکر و ذهن و گفتار فرد اعتراف کننده را به سمت و سوی دیگری سوق دهند! چرا که در خصوص برخی از مسائل شخصی انسان‌ها که به خود آن‌ها و به خالق منان مربوط می‌شود و راز محرمانه بین خالق و مخلوق است و جزو ”حق الله“ و نه ”حق الناس“ طبقه بندی می‌گردد، هیچ انسانی نباید در جریان قرار گیرد تا پس از ترک انحراف و بازگشت دایمی به مسیر معنویت و شمول عفو مادام العمر الهی و عدم ارتکاب مجدد، گویی هیچ انحرافی در گذشته وجود نداشته است و هیچ کس دیگری هم ذهنیتی در این خصوص نداشته باشد.

در این آیات، بر باز بودن راه بازگشت و پذیرش اعمال نیک همراه با ضریب مخصوصی که به آن‌ها تعلق می‌گیرد تاکید گردیده و می‌فرماید:اوست خدایی که توبه بندگانش را می‌پذیرد و گناهان را می‌بخشد و نسبت به کردار شما کاملا آگاه است و هم او است که دعای دین باوران نیکوکار را مستجاب می‌گرداند و از فضل و کرم خود بر ثواب آن‌ها می‌افزاید ولی عدل او چنین اقتضاء می‌کند که هرگز از خطاهای کسانی که علیرغم باز بودن باب توبه، به مسیر انحرافی خود ادامه داده و به حقوق مردم و خدا تجاوز کرده اند، نگذرد.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

پروردگارا! ای محرم رازهای پنهان! و ای مهرورز مهربان! از پیشگاه کبریائیت درخواست می‌کنیم اگر خطاهای ناخواسته ای را مرتکب شده ایم که موجب ”حق الناس“ و تحمیل ضرر و زیانی به دیگران شده است! به ما توفیق جبران و طلب حلالیت از آنان را مرحمت فرمایی و اگر نافرمانی‌های ناخواسته ای را مرتکب شده ایم که ”حق الله“ به حساب می آید، امیدواریم طبق نویدی که در این آیات شریفه داده ای مورد عفو و رحمت همیشگیت واقع گردیم و از این پس، در سبک زندگی معنویمان به گونه ای عمل کنیم که همواره موجبات رضایت ذات اقدست را فراهم نماییم.

خدایا! آن دِه که آن بِه (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :

سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز جمعه، بیست و پنجم مردادماه 1398  شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (دین باوری، امری نیست که قابل تحمیل و تزریق باشد و باید آگاهانه و براساس احساس ”مسئولیت انسان بودن“ و تعلیم و تحقیق، صورت گیرد)

سوره شوری، آیات 7 تا 8

وَکَذَٰلِکَ أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ قُرْآنًا عَرَبِیًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنذِرَ یَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَیْبَ فِیهِ فَرِیقٌ فِی الْجَنَّةِ وَفَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ ﴿٧ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَعَلَهُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَـٰکِن یُدْخِلُ مَن یَشَاءُ فِی رَحْمَتِهِ وَالظَّالِمُونَ مَا لَهُم مِّن وَلِیٍّ وَلَا نَصِیرٍ ﴿٨

** خداوند یکتا؛ الزامی نبودن دین باوری و پذیرش اصل توحید را در چند جای قرآن، مورد تاکید قرار داده و با بهره گیری از شیوه آموزشی جامع، کامل و مبتنی بر حفظ کرامت فراگیران، ضمن ارائه نقشه راه و تشریح اصول و مبانی سبک زندگی معنوی، این آموزه ها را در قالب بیان تاریخ پیشینیان و اشاره به علل تداوم حیات و یا انقراض تمدن‌ها، جلب توجه انسان به نظم موجود در عالم هستی، رویش نباتات، آمد و شد شب و روز و امثال این‌ها از طریق پیامبران عالیقدرش ابلاغ نموده و به منظور افزایش اثرگذاری محتوای آموزشی کتب آسمانی، از اصل ایجاد بیم و امیدِ سازنده نیز در جای خود،‌ بهره برده از سرانجام نیک متخلّقین به اخلاق الهی و عاملین به احکام و رهنمودهای خدایی و از فرجام نامطلوب کسانی که توفیق درک و انتخاب چنین مسیری را نداشته اند سخن گفته است و در این آیات نیز با بهره گیری از شیوه بیم و امید، انسان ها را به سوی انتخابی نه براساس ”جبر“ و نه ”اختیار“، بلکه مبتنی بر ”مسئولیت انسان بودن“، سوق داده و با توجه به این که هر پیامبر اولوالعزمی به زبان امت خویش، سخن گفته و وحی الهی را به همان زبان،‌ ابلاغ کرده و در طول زمان به زبان‌های دیگری منتشر شده است، می‌فرماید:

ای پیامبر؛ این قرآن را به زبان عربی فصیح به تو وحی کردیم تا در آغاز بعثت، به مردمی که از بین آن‌ها برگزیده شده ای و نیز به سایر ساکنین آن منطقه، ابلاغ کنی و با بهره گیری از شیوه ایجاد بیم و امید، سرانجام نیکوکاران که حیات جاوید در سایه قرب الهی است و نیز فرجام هدایت نایافتگان که چیزی جز پشیمانی و عذاب بی ‌پایان نمی باشد را به آنان تذکر دهی و براین واقعیت، تاکید نمایی که اگر خداوند یکتا دین باوری را به حکم اجبار و الزام و نه اختیار و احساس مسئولیت خود انسان‌ها تحمیل می‌کرد و نهایتا همه انسان‌ها در یک صف واحد، راهی جوار قرب الهی و حیات جاوید اخروی می‌شدند از عدالتِ در ارج نهادن بر نیکی‌ها و نفی پلیدی‌ها فاصله می‌گرفت و لذا چنین تحمیلی صورت نگرفت تا عدالت‌گرایان و ظلم ستیزان در جوار رحمت او قرار گیرند و ظالمین و عدالت سوزان پندناپذیر، از ولایت مهرورزانه و نصرت عادلانه الهی بهره مند نشوند و به سزای اعمال خویش برسند.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

آفریدگارا!  توفیق درک پیام‌ها و رهنمودهایت و التزام عملی نسبت به آن‌ها را به گونه ای مرحمت فرما و بر میزان اثرگذاری آن چنان بیفزا که مهرورزی، عدالت‌خواهی و سایر کردارهای نیک را  نه از ترس دوزخ و نه به طمع بهشت، بلکه به خاطر درک شایستگیت و حضور همیشگیت در سبک زندگی معنویمان نهادینه کنیم (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :

سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز پنج‌شنبه، بیست و چهارم مردادماه 1398 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیه ای از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (خداباوری و اعتقاد راسخ به اصل توحید، صرفا محدود به اندیشه و گفتار نیست و لازم است خود را در عمل نیز نشان دهد و فرد معتقد، چنان به خدا اعتماد کند و به او نزدیک شود و یا خدا را به خود، نزدیک پندارد که بر قدرت او تکیه و بر عدالت محوری او اقتدا نماید)

سوره زُمَر، آیه 38

 وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَیَقُولُنَّ اللَّهُ قُلْ أَفَرَأَیْتُم مَّا تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ إِنْ أَرَادَنِیَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ کَاشِفَاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرَادَنِی بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِکَاتُ رَحْمَتِهِ قُلْ حَسْبِیَ اللَّهُ عَلَیْهِ یَتَوَکَّلُ الْمُتَوَکِّلُونَ ﴿٣٨

آنان که در پندار و گفتارشان خدا را خالق جهان هستی می‌دانند ولی در عمل، ”انسان پرست“ یا ”مقام پرست“ هستند و یا سایر خرافات ساخته ذهن بشر را می‌پرستند و یا خود را در مقابل بعضی از انسان‌ها آنقدر خوار و ذلیل و ناتوان جلوه می‌دهند که گویی رابطه بندگی و خدایی بین آنان وجود دارد، باید بدانند که معنی خداپرستی، عبارت است از نفی تمامی قدرت‌ها، مقام‌ها، ارزش‌های غیرمعنوی و پدیده های مادّی و نهایتا تبدیل شدن به یک قطره زلال و شفّاف و پیوستن به آن اقیانوس بی‌کران شفافیت، عظمت و قدرت لایتناهی الهی،‌ یعنی فنا شدن در وجود آن هستی مطلق، قدرت مطلق‌،‌ نور مطلق ... و دانایی مطلق! هم او که تکیه بر صفات و کمالات و قدرتش انسان را از سرگشتگی، می‌رهاند و به چنان آرامشی میرساند که گویی روح نیروبخشی در کالبد فعالیت‌های او دمیده شده است و با چنین روحیه ای ضمن عدالت‌گرایی و عدالت محوری، با آرامش کامل در راه خدمت به خود و جامعه، قدم بر می‌دارد و همواره، خود را در محضر خداوند و خداوند را حافظ و پشتیبان خود می‌بیند.

در این آیه شریفه با صداقت و صراحت هرچه تمام‌تر برای تفهیم معنی خداباوری در قالب محاوره ای بین خدا و پیامبر، به ذکر این مثال می‌پردازد که اگر از اینگونه افراد، بپرسی که زمین و آسمان‌ها و موجودات عالم و تمامی کائنات را چه کسی آفریده است؟ با آن تعریف نادرستی که از خداییِ خدا دارند جواب میدهند: خدا آفریده است و خداوند از پیامبرش می‌خواهد که از آنان بپرسد؛ پس نقش این همه شرکای انسانی و غیر انسانی ای که برای خدا قائل شده اید چیست؟ آیا آن‌ها خطری را از من و شما دفع می کنند و یا قادر به جلوگیری از رحمت واسعه الهی می‌باشند؟ و در پایان آیه ادامه میدهد که به آنان بگو از آنجا که من به تعریف درستی از خداباوری، دست یافته ام و بر آن اساس، او را همواره حاضر و ناظر و پشتیبان خودم می‌بینم و براساس معنای توکل که عبارت است از « دمیدن روح معنویت الهی در کالبد فعالیت‌های فکری و بدنی و تکیه بر قدرت لایزال خداوند منان به منظور تقویت، تصحیح و تکمیل نیروی کار » خداوند متعال را همواره پشتیبان خود می‌یابم.

با عنایت به درس های آموزنده این آیه شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

خداوندا! ای آنکه خداباوری را در التزام عملی انسان‌ها مقدّر کرده و خود را تکیه گاه مومنین، معرفی فرموده ای! توفیق درک رهنمودهای قرآنی و آموزه های پیامبران و امامان را به گونه ای به ما مرحمت کن که موجب تغییر بسیاری از رفتارهای شرک آلود ما گردد و در سبک زندگی معنویمان همواره به ذات اقدس خودت تکیه نماییم. آمین یا رب العالمین ... (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :

سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی

 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز چهارشنبه، بیست و سوم مردادماه 1398 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: ( کُفر و الحاد انسان‌ها نمی‌تواند لطمه ای بر عظمت جهان هستی وارد کند و تنها ثمره عدم پذیرش حقیقت، چیزی جز دور شدن و محروم کردن خود، از احساس امنیت و آرامش ناشی از نصرت الهی، نخواهد بود)

سوره عنکبوت، آیات 22 و 23

وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِینَ فِی الْأَرْضِ وَلَا فِی السَّمَاءِ وَمَا لَکُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِن وَلِیٍّ وَلَا نَصِیرٍ ﴿٢٢ وَالَّذِینَ کَفَرُوا بِآیَاتِ اللَّهِ وَلِقَائِهِ أُولَـٰئِکَ یَئِسُوا مِن رَّحْمَتِی وَأُولَـٰئِکَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴿٢٣

بدون شک، در عالم هستی، قوانین ثابتی (بر ریاضیات و هیات و نجوم و جهت و سرعت حرکت‌های وضعی و انتقالی سیّارات و پایداری ثوابت و جاذبه و دافعه بین کهکشان‌ها و کُرات آسمانی و اصول حاکم بر؛ جهت، سرعت و میزان حرکت در کوچکترین اجزاء عالم هستی،‌ اعم از الکترون‌ها، پروتون‌ها و غیره و بسیاری از علوم و فنون دیگر و حتی علوم ذهنی و ماورائی حاکم و ناظر بر تعاریفی نظیر عشق، مهرورزی، از خودگذشتگی، عدالت خواهی، کمال طلبی، جمال پرستی و امثال این‌ها) حکم فرما است! آری قوانین ثابتی که با حکمت بالغه و علم مطلق خالق توانا سیاستگذاری و مقدّر گردیده است و لذا تغییر اساسی آن از حیطه توان و اختیارات انسان‌ها و سایر موجودات، خارج است و در این رابطه کسی نمی‌تواند بر اراده خداوند منّان، چیره شود و موجبات ایستایی نیروی محرکه این حرکات را فراهم کرده و یا باعث کُندی یا از کارافتادگی پویایی آن شود.

در عین حال، خالق توانا که ولایت مُطلَقِه انسان‌ها را بر عهده دارد انسان‌های شایسته را از نصرت و حمایت‌های همه جانبه خود برخوردار می‌کند تا نه از روی اجبار و نه اختیار، بلکه آگاهی ناشی از درک مسئولیت انسان بودن و تفکّر و تعقّل و تدبّری که ابزار پژوهش در این امور هستند، از این واقعیت‌ها رمزگشایی نموده و در سبک زندگی معنوی خود، به سوی نیکی مطلق، خیر مطلق، عدالت مطلق و تمامی صفات خدایی، به پیش برود. همان درجاتی از موفقیت انسان که در سایه ”ولایت“ و ”نصرت“ الهی امکانپذیر بوده و به صیرورت الی الله می انجامد.

از طرفی آنان که بر این باور نیستند و خالقی را برای این همه عظمت، قائل نمی‌ باشند و امیدی نیز به رحمت و حمایت او ندارند و در سبک زندگی معنوی خود توفیق درک جهان بینی توحیدی را کسب نکرده اند در خلاء فکری و جهان پوچ و بی محتوای خودساخته و در ناامیدی ای سیر می‌کنند که آرامشی در آن وجود ندارد و اسفناک و عذاب آور می‌باشد.  

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

پروردگارا! ای خالق توانایی که سُکّان عالم هستی در ید قدرت تو است! ما را بیش از پیش از ولایت و نصرت خویش برخوردار کن تا با تلاش و پشتکار و  پایداری و شکیبایی و تکیه بر قدرت لایزال خودت هرگز از رحمت واسعه ات ناامید نشویم و با نشاط و پویایی هرچه تمامتر در کنار سایر انسان‌ها زندگی مسالمت آمیز و اهداف مادی و معنوی مشترک را دنبال نماییم و در حرکت پویای تکاملی خود همواره رو به سوی جلوه های جمال مبارکت داشته باشیم و به صیرورت الی الله، ادامه دهیم (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :

سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز سه شنبه، بیست و دوم مردادماه 1398 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت.

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (تاکید بر اهمیت آمد و شد شب  و روز و بهره گیری از فضل الهی به هنگام بیداری و قدردانی این نعمت‌ها )

سوره قصص، آیات 71 تا 73  

قُلْ أَرَأَیْتُمْ إِن جَعَلَ اللَّهُ عَلَیْکُمُ اللَّیْلَ سَرْمَدًا إِلَىٰ یَوْمِ الْقِیَامَةِ مَنْ إِلَـٰهٌ غَیْرُ اللَّهِ یَأْتِیکُم بِضِیَاءٍ أَفَلَا تَسْمَعُونَ ﴿٧١ قُلْ أَرَأَیْتُمْ إِن جَعَلَ اللَّهُ عَلَیْکُمُ النَّهَارَ سَرْمَدًا إِلَىٰ یَوْمِ الْقِیَامَةِ مَنْ إِلَـٰهٌ غَیْرُ اللَّهِ یَأْتِیکُم بِلَیْلٍ تَسْکُنُونَ فِیهِ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ﴿٧٢ وَمِن رَّحْمَتِهِ جَعَلَ لَکُمُ اللَّیْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْکُنُوا فِیهِ وَلِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ ﴿٧٣

** خواب و استراحت طبیعی، یکی از نعمت‌های بی‌ شمار الهی را تشکیل میدهد! زیرا خلقت موجودات زنده، به گونه است که پس از هر فعالیتی نیاز به استراحت دارند و انسان نیز که به امر الهی در سیر تکاملی سایر موجودات و به عنوان گل درخت آفرینش، پا به عرصه وجود گذاشته است از این قاعده کلّی، مستثنی نیست و باید این نیاز را در زمان آرامی‌ همچون شب که اغلب موجودات دیگر نیز در خواب و در حال استراحت اند و سکوت آرامبخشی بر محیط زندگی انسان، حکمفرما است برآورده سازد و به همین دلیل، خداوند قادر متعال، آمد و شد شب روز که به منزله فراهم کردن شرایط زمانی مناسبی برای استراحت و فعالیت است را جزو آیات الهی به حساب آورده و اهمیت وقوع آن را یادآور میشود تا مبادا انسان، حضور همیشگی پروردگار و مراقبت مهرورزانه او از بندگان خود را فراموش کند و این است که در این آیات می‌فرماید:

اگر خداوند بی‌همتا ظلمت شب را بر شما تا قیام قیامت، پاینده و ابدی گرداند جز او کسی هست که بتواند برای شما روشنی روز را پدید آورد؟ و به دلیل اهمیت این تذکر آگاهی بخش، در انتهای آیه می‌پرسد آیا بیدارید؟ و موضوع مورد پرسش را می‌شنوید؟ و در ادامه می‌فرماید؛  اگر خدا برای شما روز را دایمی و ابدی نماید و در پی آن شبی وجود نداشته باشد تا به استراحت و کسب آرامش و تمدید و تجدید قوا بپردازید، جز پروردگار قادر متعال، کس دیگری میتواند آورنده شب باشد؟ و باز هم بر بصیرت انسان که لازمه فهم و درک حقایق است تاکید فرموده و سوال موکدی مبنی بر این که آیا چشم خود را به روی واقعیت‌های مسلّم پیرامونتان نمی گشایید؟ و نهایتا این حقیقت را بازگو می‌کند که؛ یکی از هزاران لطف و رحمت‌ الهی آن است که شب و روز را برای شما مقدّر فرموده تا در شب، آرام گیرید و روزها در سایه فضل الهی به فعالیت بپردازید و شکر خدای را به جا آورید.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

خداوندا! ای یگانه بی‌همتا و ای زنده همیشه بیداری که خواب و بیداری را برای تمامی موجودات، مقدر فرموده ای! و آمد و شد شب و روز را به منظور تقسیم اوقات استراحت و فعالیت، قرار داده ای! از پیشگاه کبریائیت درخواست می‌کنیم بر توفیقات ما بیفزایی تا شیوه زندگی معنویمان را به گونه ای برنامه ریزی کنیم که حداکثر استفاده را از زمان خواب و استراحت بنماییم و در اوقات بیداری خود، بیدار واقعی باشیم و با تمام قوا و از جمله شنوایی و بینایی خود، اهمیت تمامی نعمت‌هایت را دریابیم و درک کنیم و با استفاده صحیح از این نعمت‌ها همواره سپاسگزار الطافت باشیم (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :

سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام و تبریک عید سعید قربان، عید نمایش ایثار و از خودگذشتگی و بندگی خالصانه خداوند و عید مشترک پیروان تمامی ادیان توحیدی

صبح زیبای روز دوشنبه، بیست و یکم مردادماه 1398 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیه ای از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

سبک زندگی معنوی در اندیشه، کلام و رفتار پیامبران الهی (حضرت ابراهیم): ( رسالت ابراهیم علیه السلام نیز همچون سایر پیامبران الهی؛ دین باوری، دعوت به تقوا و تجمیع اُمت، حول محور مشترک خداباوری بوده است. ابراهیم، پدر تمامی متدینین به ادیان توحیدی است و ”مسلمان“ واژه ای است که او برگزیده و طبق تصریح قرآن، اوست که ما را از همان دورانی که در قید حیات بوده است ”مسلمین“نامیده است)

 سوره بقره، بخش پایانی آیه 132

إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَىٰ لَکُمُ الدِّینَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿١٣٢

”اسلام“ یک واژه قدیمی است که توسط سرسلسله ”پیامبران توحیدی“ یعنی ابراهیم خلیل، برگزیده شده است « مِّلَّةَ أَبِیکُمْ إِبْرَاهِیمَ هُوَ سَمَّاکُمُ الْمُسْلِمِینَ مِن قَبْلُ ـ سوره حج، آیه 78 »، ابراهیم که به تعبیر قرآن، پدر همه متدینین به ادیان توحیدی به حساب می‌ آید و به عبارت دیگر، ما فرزندان وی و جزو امّت او هستیم و هم اوست که پیروان ادیان توحیدی را از هزاران سال قبل، مسلمان نامیده است. یکی از رهنمودهای اساسی او این است که:

خداوند قادر متعال، دین باوری را برای شما مقدر و مقرر فرموده است و شما این توفیق را کسب کرده اید که مسلمان باشید. پس با ادامه یک زندگی سالم و عمل به احکام الهی به گونه ای زندگی کنید و ثابت قدم باشید که همواره مسلمان باقی بمانید.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

خداوندا! ای یگانه بی همتا! ما را به درجه ای از کمال و آگاهی، نائل فرما تا همچون پدرمان ابراهیم خلیل، با تمامی متعلقاتمان چنان در معبودمان ذوب شویم که تمامی حرکات و سکنات و حیات و مرگمان را متعلق به آن معبود پاک بدانیم و همچون او با تمامی اعتقاد و باورمان، در ذات لایزالت ذوب شویم و اینگونه بگوییم: إِنَّ صَلَاتِی وَ نُسُکِی وَ مَحْیَایَ وَ مَمَاتِی لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ - عبادتم و تمامی حرکات و سکنات و مرگ و زندگیم متعلق به معبودی است که در سبک زندگی معنوی، به دین باوری و پیشگیری از وقوع تفرقه بین انسان ها راهنمایی کرده است - ﴿ انعام، ١٦٢.

پروردگارا توفیق مضاعفی مرحمت فرما تا در سبک زندگی معنویمان با اعتقاد کاملی از دعاهای قرآنی به عنوان وسیله ارتباطیِ کارآمدی با ذات اقدست استفاده کرده در آغاز هر کاری آیه ”رَبِّ اَدخِلنی مُدخَلَ صِدق ... ـ بنی اسرائیل 80 ـ را از قول پیامبر عالیقدرمان محمد (ص) و در پایان هر کاری از قول پیامبر عظیم الشان و پدرمان ابراهیم (ع) دعای ”رَبَّنا تََقَبَّل مِنّا انک انت السمیع العلیم – بقره 127 “ را با خلوص نیت، بخوانیم و به ذات اقدست متوسل شویم.

* یا خلیل الله! ای آن که هم پیامبر بودی و هم امام! اِشفَع لَنا عِندالله ... (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :
X