دسته
منابع مرتبط با بهداشت عمومی
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 61456
تعداد نوشته ها : 961
تعداد نظرات : 11
Rss
طراح قالب
بهنام حاتمي

سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام

صبح بسیار زیبای روز پنج شنبه، سی و یکم مردادماه 1398 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (برخی از وسوسه های نفسانی، به پلیدی ها و ناهنجاری‌های اجتماعی می انجامد و برخی از مصداق های پاک اندیشی و نیک رفتاری، شامل: رسیدگی به وضع خویشاوندان و نیازمندان و بخشش خطاهای یکدیگر است)

 سوره نور، آیات 21 و 22

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّیْطَانِ وَ مَن یَتَّبِعْ خُطُوَاتِ الشَّیْطَانِ فَإِنَّهُ یَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ وَالْمُنکَرِ وَ لَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ مَا زَکَىٰ مِنکُم مِنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَلَـٰکِنَّ اللَّهَ یُزَکِّی مَن یَشَاءُ وَاللَّهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ ﴿٢١ وَلَا یَأْتَلِ أُولُو الْفَضْلِ مِنکُمْ وَالسَّعَةِ أَن یُؤْتُوا أُولِی الْقُرْبَىٰ وَالْمَسَاکِینَ وَالْمُهَاجِرِینَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَلْیَعْفُوا وَلْیَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أَن یَغْفِرَ اللَّهُ لَکُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ ﴿٢٢

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از وسوسه های نفسانی و شیطانی، تبعیت نکنید! زیرا در این صورت به مسیری خواهید رفت که نتیجه عملی آن جز کج اندیشی، کج رفتاری و ناهنجاری‌های اجتماعی از قبیل افزون طلبی، تجاوز به حقوق و حدود دیگران، ایجاد ناامنی‌های اخلاقی و اقتصادی، رشوه خواری، رشوه پردازی، کم کاری، بدکاری ... و حق الناس، نخواهد بود و این در حالی است که مهرورزی و رحمت الهی، در راستای مهربانی و عدالت پیشگی و پاکی از تمامی پلیدی‌های فکری و رفتاری شماها مقدّر شده است و عدالت پیشگی خداوندِ شنوا و دانا چنین اقتضا می‌کند که افراد مستعدی که خواهان پاکی باشند را در برابر پلیدی ها و ناپاکی‌ها مصون نماید و پاک و مطهر گرداند.

پس اکنون که به این مرحله از شناخت، رسیده اید؛ در صورت تموّل و در حدّ توان، خویشاوندان، مهاجران راه خدا و سایر نیازمندان را از یاد نبرید و آنان را در کوتاه مدّت، با کمک‌های مستقیم و در درازمدّت، با کارآفرینی و اقدامات زیربنایی دیگر، از فقر مالی نجات دهید و تا جایی که حق الناسِ جبران ناشده ای در کار نباشد از خطاهای یکدیگر بگذرید و همدیگر را ببخشید و بدینوسیله موجبات خوشنودی و بخشش الهی را فراهم نمایید تا خداوند بخشنده مهربان نیز با شما چنین کند.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

آفریدگارا! ای خداوند هشداردهنده و راهنمای مهرپیشه! از پیشگاه کبریائیت درخواست می‌کنیم ما را به چنان درجات رفیع تقوا و آگاهی نائل گردانی که با حساسیت بسیار بالایی بوی مشمئزکننده و دافعه واقعی پلیدی ها را از فاصله های دور نیز احساس کنیم و در سبک زندگی معنویمان با استشمام رایحه حیاتبخش توحید، همواره خود را در محضر مبارکت، احساس نماییم و بدینوسیله از خطوات نفسانی، در امان و در سایه فضلِ الهی به سازندگی و عدالت گستری بپردازیم (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :

سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز چهارشنبه، سی ام مردادماه 1398 شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیاتی از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (تشبیه صفات نیک به درخت پُربار و ریشه دار و صفات پلید، به درخت بی ریشه و اساس)

سوره ابراهیم، آیات 24 تا 26

أَلَمْ تَرَ کَیْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا کَلِمَةً طَیِّبَةً کَشَجَرَةٍ طَیِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِی السَّمَاءِ ﴿٢٤﴾ تُؤْتِی أُکُلَهَا کُلَّ حِینٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا وَیَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ یَتَذَکَّرُونَ ﴿٢٥ وَمَثَلُ کَلِمَةٍ خَبِیثَةٍ کَشَجَرَةٍ خَبِیثَةٍ اجْتُثَّتْ مِن فَوْقِ الْأَرْضِ مَا لَهَا مِن قَرَارٍ ﴿٢٦

** واژه کلمه در فرهنگ قرآنی، از مفاهیم وسیعی برخوردار است! به گونه ای که به معنی گفتار، عمل، پدیده و حتی مجموعه خصایص پیامبر عالیقدرمان حضرت عیسی (ع) به کار برده شده و در این آیات نیز به مفهوم گفتار و کردار و صفات، مورد استفاده قرار گرفته است و دو صفت پاکی و ناپاکی را با تشبیه همه کس فهمی، مقایسه نموده و می‌فرماید:

ای پیامبر! ببین؛ خداوند، چگونه کلمه پاکیزه، گفتار و کردار نیک، صفات پسندیده و پدیده های مفید را به درخت پاک و زیبایی تشبیه کرده که ریشه در اعماق زمین دوانده و شاخه‌های آن در بلندای آسمان‌ها به اهتزاز درآمده است؟ درختی که برگ‌های سبز و میوه‌های گوناگون آن در تمامی فصول سال و اوقات شبانه روز، بر شاخه‌های آن می‌روید و تحت تاثیر سرما و گرما و باد و طوفان و آفات مختلف، قرار نمی‌گیرد و ضمن تلطیف هوای اطراف و زیباسازی محیط زندگی، باعث تامین مایحتاج انسان‌ها نیز میشود.

از طرفی پدیده های ناپاک و گفتار و کردار پلید، مانند درخت پلید و بی ریشه و اساسی است که بر روی زمین نه ثباتی دارد و نه ثمره ای به بار می‌آورد و لذا محکوم به فنا می‌باشد.

خداوند منان این مثال‌ها و تشبیهات را به منظور درک و به کارگیری خوبی‌ها و احتراز از بدیی‌ها ارائه می‌دهد.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

آفریدگارا! در سبک زندگی معنویمان، توفیق درک مکاتب الهی و احکام و رهنمودهای قرآنی را به گونه ای به ما مرحمت فرما تا عمیقا اثرگذار باشد و چنان تغییر و تحولی در ما ایجاد کند که تمامی گفتار و کردار و صفاتمان مصداق  شجره طیبه باشد و به صیرورت الی الله بیانجامد و به صفات نیک خودت متصل گردد.

پروردگارا! به تو اطمینان کردم، نجاتم دادى و به تو پناهنده شدم، کفایتم نمودى، خدایا! درود فرست بر محمّد بنده و فرستاده ات و بر همگى اهل بیت پاک و پاکیزه اش، و نعمتهایت را بر ما تمام کن، و عطاهایت را بر ما گوارا گردان، و ما را نسبت به خود از سپاس گذاران، و در نعمت هایت از یادکنندگان ثبت فرما (از دعاهای امام حسین ع در روز عرفه) (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :

سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام

صبح بسیار زیبای روز  سه شنبه، بیست و نهم مردادماه 1398 که مصادف با عید غدیر خُم، عید امامت و ولایت است به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیه ای از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

توقف پیامبر اعظم (ص) در غدیر خُم طبق امر الهی به منظور ابلاغ پیامی که اگر ابلاغ نمی‌شد نبوّت، ناتمام باقی می‌ماند: ( امامت، به دلیل اهمیت خاصی که دارد و به واسطه سنخیت و هم آوایی آن با رسالت، هرگز انتخابی و شورایی نبوده و نیست و نوعی انتصاب الهی است، موضوع امامت و ولایت به قدری بااهمیت است که اگر مصداق آن (امام علی – ع - ) معرفی نمی‌گردید مثل این بود که کل رسالت پیامبر، انجام نشده است! )

اهمیت و شرایط امامت (تلخیص از تفسیر پرتوی از قرآن آیت الله طالقانی ـ ره ـ):

1 ـ امامت، فطری است و از استعداد مخصوص نفسانی، سرچسمه می‌گیرد:

حضرت ابراهیم (ع) پس از برگزیده شدن به پیامبری و طی مدارج کمال، به مقام امامت نیز رسید و مدارج مورد اشاره از ضمیر قاهر و انگیزه فطرت درخشان و استعداد مخصوص نفسانی او سرچشمه می‌گرفت. بنا بر این ساختار نفسانی امام باید فوق طبیعت عمومی دیگران باشد تا به این درجه، ارتقا یابد و از عُهده این عَهد چنان که باید برآید و در همه کمالات، فعلیّت یابد و پس از عبور از این مراحل است که برای هدایت عامه مردم، امام و پیشوا می شود تا با هدایت وجودی و منطقی خاص خود تحوّلی در نوع انسان پدید آورد. امام، پس از شایستگی مورد اشاره، باید مدارجی از کمال را طی کرده و به اتمام برساند و این امر، در وجودش تحقق یابد و در همه کمالات انسانی به فعلیّت برسد.

2 ـ امامت، نوعی انتصاب الهی است:

آیه 25 سوره سجده، امام و امامت را چنین معرفی میکند وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّۀً یَهْدُونَ بِأَمْرِنا و از بین آن‌ها پیشوایانی را برگزیدیم تا به امر ما هدایت کنند. این آیه صراحت دارد که امامت، انتصاب الهی است و چون حس هدایت‌جویی و تقلید و پیروی از نمونه، از احساسات فطری و درونی بشری است باید خداوند برای حس پیروی و نمونه جویی هم، نمونه هایی هرچه کاملتر بیافریند تا این حس و انگیزه، مطلوب خود را بیابد و از آن پیروی کند.

3 ـ تداوم امامت

این مقام، مانند نبوّت و رسالت نیست که پایان پذیرد، زیرا نبوت با ابلاغ و تشریع اصول کامل اعتقادی و تکلیفی و بازگذاردن درهای اجتهاد و آزاد کردن عقول از اوهام، ختم میشود و دیگر احتیاج به پیغمبری نیست. ولی احتیاج به نمونه کامل انسانی برای هدایت و تکمیل دیگران، همیشگی است و هر گاه احساس باین احتیاج و تقاضا در عامه مردم بیدار شد و آماده پذیرش شدند، بر مبدا فیاض است که چنین فرد کامل و رهبری را برانگیزد. آن سان که افاضه هر خیر و کمالی وابسته به درخواست و استعداد طالب است. این قانون تقاضا و افاضه، در سراسر زندگی فردی و اجتماعی و طبعی و غریزی و ارادی پیوسته مشهود است، گر چه بیشتر مردم از آن غافلند (تلخیص از تفسیر پرتوی از قرآن آیت الله طالقانی ـ ره ـ).

سوره مائده، آیه 67

یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لَا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکَافِرِینَ ﴿٦٧

ای فرستاده خدا، وحی الهی که هم اکنون برتو نازل شده است را ابلاغ کن! و اگر چنین نکنی مثل این است که رسالت خود را در طول دوران پیامبریت به انجام نرسانده ای. نگران فضای ناامن موجود هم نباش! زیرا اهمیت پیام به قدری است که امنیت و سلامتی ات را تضمین می کنیم (وَاللَّهُ یَعْصِمُکَ) تا در این فضای ناامن که مسلمانان ناساخته، منافقین و کفرپیشگانِ غیرقابل هدایت و افزون خواهان و ریاست طلبانی نیز حضور دارند وحی الهی را هم اکنون به حاضرین و همراهان، ابلاغ نمایی.

... و در این جا بود که پیامبر (ص) در حالی که دست امام علی (ع) را در دست گرفته بودند فرمودند: مَنْ کُنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِىٌّ مَوْلاهُ‏ ، هرکس که من ولی امر، امام و رهبر او هستم علی نیز امام و رهبر اوست. عارف کامل، مولوی (ره) پیام غدیر را اینگونه به نظم در آورده است:

 زین سبب پیغمبر با اجتهاد

نام خود وانِ على مولا نهاد

گفت هرکس را منم مولا و دوست‏

ابن عمّ من على مولاى اوست

 کیست مولا، آن که آزادت کند

بند رقّیت ز پایت بر کنَد

 راستی با توجه به توضیحات مرتبط با امام و امامت، چه کسی در بین انسان‌های موجود در آن جمع و کل گیتی جز امام علی (ع) می‌توانست واجد شرایط امامت و زعامت امت باشد؟

و چه نیکو فرموده است، شهید مطهری (ره)

«در همان سوره مائده، آیه «اَلیوم اَکمَلتُ لَکُم دینکُم وَ اَتمَمتُ عَلَیکُم نِعمَتی وَ رَضیتُ لَکُمُ اِلاسلام دینا. مائده 3» امروز دین را به حد کمال رساندم و نعمت را به حد آخر، تمام کردم، امروز است که دیگر اسلام را برای شما به عنوان یک دین پسندیدم، نشان می دهد که در آن روز، جریانی رخ داده که آن قدر با اهمیت است که آن را مکمل دین و متمم نعمت خدا بر بشر شمرده است و با بودن آن، اسلام، اسلام است و خدا این اسلام را همان می بیند که می خواسته و با نبودن آن، اسلام، اسلام نیست.

با عنایت به درس های آموزنده این آیات شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

پروردگارا! مگر امروز به برکت معرفی مصداق بارز امامت و ولایت توسط ختمی مرتبت (ص)، عید غدیر نامیده نشده است؟ مگر امروز را عید سادات معظم ننامیده اند؟ آفریدگارا! ای آن که خود را و صالح المومنین (امام علی) را مولای انسان‌ها نامیده ای! در این عید بزرگ، شناخت علی (ع) و توفیق پیمودن راه و روش او و بخصوص، عدالتخواهی و عدالت‌گستری او و نهایتا، حُبّ علی را به عنوان بزرگترین عیدی، به ما مرحمت فرما.

آفریدگارا! به مسئولین برگزیده مردم، چنان جرات و شهامتی مرحمت فرما تا با اقتدای به امام علی (ع) بر سر محتکرین خائن و اختلاس کنندگان بی دین و منافقین مُرتَد، و تمامی منافقین بی دینی که سنگرهای مدیریتی را به نام اسلام و مسلمین، به ناحق، اشغال کرده اند، فریاد بزنند و بگویند اگر ناچیزترین مبلغی از این ثروت‌های حرام و بادآورده که متعلق به بیت المال مردم است را در کابین همسرانتان هزینه کرده اید آن عقد را حرام، آن همسران را نامحرم و فرزندانتان را نامشروع، اعلام می‌کنیم و آنان را بعنوان مفسدین فی الارض در ملاء عام به شدیدترین مجازاتها محکوم نمایند ... و اگر نکنند هیچ تضمینی برای تداوم و بقای نظام جمهوری اسلامی وجود نخواهد داشت (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :

سلامت معنوی با الهام از رهنمودهای قرآنی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

با عرض سلام 

صبح بسیار زیبای روز دوشنبه، بیست و هشتم مردادماه 1398  شما به خیر و خوشی و سعادت و سلامت

آیه ای از کتاب الله، بدرقه راه امروزمان:

بعضی از ویژگی های مومنین و سبک زندگی معنوی در قرآن کریم: (یکی از التزامات دین‌باوری را انفاق در راه معبود و دستگیری از نیازمندان جامعه تشکیل میدهد و مومنین واقعی باید بهترین و پاکترین‌ها را انفاق نمایند)

سوره بقره، آیه 267

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَنفِقُوا مِن طَیِّبَاتِ مَا کَسَبْتُمْ وَمِمَّا أَخْرَجْنَا لَکُم مِّنَ الْأَرْضِ وَلَا تَیَمَّمُوا الْخَبِیثَ مِنْهُ تُنفِقُونَ وَلَسْتُم بِآخِذِیهِ إِلَّا أَن تُغْمِضُوا فِیهِ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِیٌّ حَمِیدٌ ﴿٢٦٧

*افراد دین باور، همانگونه که در سایه تلاش، پشتکار، پایداری، شکیبایی و توکل، یعنی تکیه بر نیرو و قدرت لایزال الهی، روح معنویت را در کالبد فعالیت‌های خود دمیده و بدینوسیله با استحکام و پایداری هرچه تمام‌تر، گویی دست در دست قدرت و رحمت الهی دارند لازم است با واسطه انفاق،‌ دست نیازمندان واقعی جامعه را نیز بگیرند و ضمن برقراری ارتباط با آنان، موجبات بی‌نیازی مادی و ارتباط آن‌ها با پروردگار قادر متعال را نیز فراهم نمایند و اگر استحکام ارتباط خود و خدا را در خلوص کُنش ها و واکُنش های پسندیده می‌دانند ارتباط با نیازمندان از طریق انفاق را نیز همچون رشته محکمی بپندارند که استحکام آن صرفا در سایه حلال بودن، پاک بودن و قابل بودن آن حاصل می‌شود!،‌ و مثلا از منبع پاکی که حاصل دستمزد تلاش فکری یا جسمی و یا محصولی باشد که از دل زمین می‌جوشد و یا به ودیعه گذاشته شده است، تامین گردیده باشد تا از صلابت و استحکام قابلی برخوردار بوده و به آسانی گسسته نشود. به عبارت دیگر؛ مالی که در راه خدا انفاق می‌شود باید همچون ایمان و نیت فرد مومن، خالص و گُزیده باشد تا اگر به منزله بذری در نظر گرفته شود، محصول مرغوب و قابلی را به بار آورد و اگر بذر نامرغوبی باشد از کاشتن و تکثیر آن خودداری نماید.

خداوند منان، این واقعیت‌ها را در آیه شریفه، اینگونه مطرح نموده و بر اجرای آن تاکید می نماید؛ ای اهل ایمان، از بهترین حاصل دسترنج‌های خود و آنچه اندوخته‌اید و از آنچه برای شما از زمین می‌رویانیم، در راه خداوند قادر متعال، انفاق کنید و اموال و درآمدهای ناپاک و شبهه ناک را هرگز برای انفاق در نظر نگیرید و همانگونه که خودتان نیز در چنین مواردی به حسب تقوی، هدیه یا انفاق ناپاک را نمی‌پذیرید، مگر زمانی که به دلیل نیاز بسیار شدید، از شبهه ناک بودن آن چشم پوشی کنید؛ در مقام انفاق نیز جز مال پاک را انفاق ننمایید و این را نیز بدانید که خداوند منان، بی‌نیاز و ستوده است.

با عنایت به درس های آموزنده این آیه شریفه، از پیشگاه الهی مسئلت می نماییم:

پروردگارا! توفیق عدالت محوری و عدالت‌خواهی را در ما به گونه ای تقویت فرما تا زمینه را برای رونق و پویایی اقتصادی و کارآفرینی واقعی در سطح جامعه، فراهم نماییم و بدینوسیله مددخواهی و مددجویی و نیازمندی اقتصادی را به تاریخ، بسپاریم ولی تا رسیدن به چنین موقعیت مطلوبی به ما چنان مُکنتی مرحمت فرما که توان دستگیری از نیاز مندان را داشته باشیم و چنان همتی عنایت فرما تا کرامت نیازمندان را خدشه دار نکرده و از بهترین ها و پاکترین‌هایی که خود عنایت فرموده ای انفاق کنیم.

الهی! نام تو، ما را جواز، مهر تو ما را جهاز، شناخت تو ما را امان و لطف تو مارا عیان (مناجات خواجه عبدالله) (صفحه اصلی کتب الکترونیک ).

دسته ها :
X